Dziś jest:







Czy święci są po to, aby nas zawstydzać? Tak. Mogą być i po to ...    (Jan Paweł II, Tarnów, 1987r.)     - chronologiczny (wg dnia wspomnienia) spis informacji o świętych i błogosławionych

Wybierz radio ››

Aplikacje z Duchem ››

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

_ A A A

Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stronie internetowej parafii św. Franciszka z Asyżu w Cieniawie umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub umieszczone są na podstawie prawa

XXV Niedziela zwykła - 19 września 2021 roku

| Bóg zapłać za składane dziś ofiary do puszek, które przeznaczone są na utrzymanie UPJPII w Krakowie i Tarnowie

| W ciągu tygodnia:

w poniedziałek św. Andrzeja i św. Pawła i Towarzyszy – pierwszych męczenników koreańskich. Msza św. o 7:00

we wtorek święto św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty. Msza św. o godz. 7:00

w środę o godz. 18.00 Msza św. i nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

w czwartek św. O. Pio z Pietrelciny. Msza św. o godz. 7:00

w piątek o godz. 18:00 Msza św. i nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego

w sobotę o godz. 7:00 Msza św. Na godz. 8:00 przychodzi młodzież klasy VIII do sprzątania kościoła. O godz. 9:00 zbiórka ministrantów i lektorów

| W niedzielę rozpoczynamy rekolekcje parafialne. O godz. 7:00, 9:00 i 11:00 Msze św. z nauką dla wszystkich. Po każdej Mszy św. świadectwo Grzegorza. O godz. 15:00 Droga Krzyżowa na Wierchowinę. O godz. 18:00 Msza św. dla młodzieży uczącej się, studiującej, pracującej oraz dla uczniów klasy VII i VIII

| Folder zawierający plan rekolekcji znajduje się na stoliku z prasą religijną. Jeśliby okazało się, że ktoś go nie otrzymał - można zabrać z myślą o sobie lub przekazać potrzebującym wsparcia duchowego

Program rekolekcji przed Odpustem św. Franciszka z Asyżu - 26-29 IX 2021

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W Gościu Niedzielnym o aktualnych także dziś objawieniach Matki Bożej w La Salette i bardzo mocne świadectwo więzionego wiele lat kard. Van Thuana

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia ››

| Pogrzeb śp. † Józefa Ząbra (42) we wtorek o 13:00

| Dziękujemy za ofiary w kopertach złożone na tacę lub na rachunek bankowy na spłatę długu, jaki mamy za wykonanie miejsca postojowego i budynku gospodarczego

Bóg zapłać również Pawłowi Janusowi za nieodpłatne wykonanie prac elektrycznych przy krzyżu na Wierchowinie

| Dziś o 15:30 Koncert poświęcony nowo błogosławionym: Prymasowi Tysiąclecia i Matce Elżbiecie Czackiej. Serdecznie zapraszamy

| W kontekście beatyfikacji Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego zachęcamy do zapoznania się z propozycją filmową 'Moc Prymasa Tysiąclecia'. Link do filmu na parafialnej stronie internetowej: Moc Prymasa Tysiąclecia ››

| Jako wspólnota parafialna od 11 lipca przeżywaliśmy nowennę tygodni przygotowującą nas do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia i Matki Czackiej. W niedzielę i w środę wsłuchiwaliśmy się w Słowo Boże przybliżające nauczanie i działalność nowo błogosławionych. Dziś poprzez udział w koncercie pragniemy powędrować duchowym i muzycznym szlakiem głębi myśli Wielkich Polaków. Serdecznie zapraszam na godz. 15:30

| Życzymy dobrego tygodnia. Przyjmijcie błogosławieństwo ...

1

XXIV Niedziela zwykła - 12 września 2021 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XXIV Niedziela zwykła - 12 września 2021 roku

| Bóg zapłać za składane dziś ofiary do puszek, które przeznaczone są na pomoc cierpiącym mieszkańcom Afganistanu

| Transmisja uroczystości beatyfikacyjnej Księdza Prymasa Stefana Kardynała Wyszyńskiego i Matki Elżbiety Róży Czackiej o godz. 12.00 w Telewizji Polskiej. Pamiętajmy, że uczestnictwo w transmisji nie spełnia obowiązku udziału w niedzielnej Mszy św.

| Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy Tydzień Wychowania i kwartalne dni modlitw za dzieci, młodzież i wychowawców

| W ciągu tygodnia:

w poniedziałek św. Jana Chryzostoma. Msza św. o 7:00

we wtorek święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Msza św. o 7:00

w środę Najświętszej Maryi Panny Bolesnej. O godz. 18:00 Msza św. i nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

w czwartek św. Korneliusza, papieża i Cypriana, biskupa, męczenników. Msza św. o 7:00

w piątek św. Roberta Bellarmina oraz św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego. Dzień Golgoty Wschodu – Dzień Sybiraka. O godz. 18:00 Msza św. i nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego, na które przychodzą, wraz z rodzicami, dzieci klasy III

w sobotę święto św. Stanisława Kostki, patrona Polski. O godz. 7.00 Msza św. O godz. 9:00 spotkanie DSM i wszystkich chętnych dziewcząt, które chciałyby należeć do Służby Maryjnej. O godz. 10:30 spotkanie dla chłopców, którzy chcieliby zostać ministrantami. O godz. 11:00 zbiórka wszystkich ministrantów i lektorów. W związku z przygotowaniem do rekolekcji i odpustu obecność obowiązkowa. Proszę rodziców o dopilnowanie tej sprawy

| W niedzielę - zgodnie z poleceniem Księdza Biskupa - składać będziemy ofiary do puszek na utrzymanie UPJP II w Krakowie i Tarnowie

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. Jest jeszcze do nabycia Gość Extra w całości poświęcony Prymasowi Tysiąclecia i Matce Czackiej (koszt 10 zł), a także cotygodniowy Gość Niedzielny, a w nim polecamy artykuł o Karolinie uzdrowionej za wstawiennictwem Matki Elżbiety, a także o krzyżu św. Franciszka

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| W najbliższą sobotę, 18 września na godz. 8:00 przychodzi młodzież klasy VIII do sprzątania kościoła i jego otoczenia. Proszę przynieść ze sobą grabki, miotły, szmatki

| Rekolekcje przed Odpustem będą od 26-go do 29 września. Poprowadzi je Ks. dr Łukasz Plata - duszpasterz szkół wyższych Nowego Sącza. W najbliższym czasie otrzymamy folder zawierający list ks. Rekolekcjonisty adresowany do nas oraz program rekolekcji

Program rekolekcji przed Odpustem św. Franciszka z Asyżu - 26-29 IX 2021

| Od 15-go do 22-go września Tygodniowy Odpust w sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Limanowej. Szczegóły w gablocie

| W kościele, w najbliższą niedzielę, 19 września o godz. 15:30 odbędzie się koncert w wykonaniu Mieszkańców parafii oraz Nowosądeckiego Stowarzyszenia Muzyka Świata AKORD. Recital jest wyrazem wdzięczności za beatyfikację Sług Bożych kardynała Stefana Wyszyńskiego i Matki Elżbiety, Róży Czackiej. Usłyszymy – między innymi - ulubione pieśni nowych błogosławionych. Występ wpisuje się w ramy VII Zjazdu SKT Sądeczanin odział Grybów. Serdecznie zapraszamy do udziału w duchowej i muzycznej podróży śladami Wielkich Polaków

| Przyjmijmy błogosławieństwo ...

1

XXIII Niedziela zwykła - 5 września 2021 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XXIII Niedziela zwykła - 5 września 2021 roku

| Bóg zapłać za składane dzisiaj ofiary, które przeznaczone są na spłatę długu, jaki mamy za wykonanie placu postojowego i budynku gospodarczego

| W ciągu tygodnia Msze św. jak zwykle

| W liturgii tygodnia:

we wtorek św. Melchiora Grodzieckiego

w środę uroczystość Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, głównej patronki diecezji. Po Mszy św. poświęcenie ziarna siewnego. Na Mszę św. – w ramach przygotowania do sakramentu bierzmowania - przychodzą wraz z rodzicami uczniowie klasy VIII

w czwartek św. Piotra Klawera

w piątek po Mszy św. nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego

| Od kilku tygodni jesteśmy świadkami dramatycznych wydarzeń w Afganistanie, związanych ze zmianą władzy. Wiele tysięcy Afgańczyków ratuje swoje życie i zdrowie ucieczką z kraju, szukając pomocy we wspólnocie międzynarodowej. Caritas Polska wspiera – między innymi - około 1500 rodzin, które znalazły schronienie w sąsiadującym z Afganistanem, Pakistanie. W związku z powyższym w najbliższą niedzielę zbierane będą ofiary do puszek przeznaczone na ten cel

Również w przyszłą niedzielę po Mszy św. o godz. 9:00 zmiana tajemnic dla Róż rodzinnych

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W Gościu Niedzielnym polecamy artykuł o kongresach eucharystycznych. W Małym Gościu Niedzielnym zaślepka na kamerkę laptopa. W Miłujcie się warto przeczytać tekst zatytułowany: '42 miliony dzieci rocznie ginie w wyniku aborcji'. W Małym Promyczku dodatek: Mapa Polski i naklejki do wklejenia. W Promyczku Dobra znajduje się plan lekcji. Ponadto w związku z beatyfikację kardynała Wyszyńskiego i Matki Elżbiety Róży Czackiej jest też stustronicowe wydanie 'Gościa Extra' poświęcone nowym błogosławionym. Cena 10 zł.

| We wtorek spotkanie Chóru Parafialnego. O godz. 18:00 Panie, o 19:00 Panowie

| Zbiórka ministrantów i lektorów w sobotę o godz. 16:30

| Rekolekcje przed odpustem będą od 26 do 29 września

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| W dniach od 7-go do 9-go września Katolicki Uniwersytet Lubelski organizuje rekolekcje 'Czas to miłość' przygotowujące do czekającej nas beatyfikacji. Transmisja na: www.kul.pl, YouTube i Facebooku

| W niedzielę, 12 września TVP 1 transmitować będzie uroczystość beatyfikacji kardynała Wyszyńskiego. Ponadto wyemituje film o Matce Róży Czackiej zatytułowany 'Widzieć w Ciemności'. Będzie on również dostępny później na stronie vod.tvp.pl Ponadto zachęcamy do obejrzenia filmu poświęconego Prymasowi Stefanowi Wyszyńskiemu pod tytułem: 'Ojciec i Pasterz'. Do obejrzenia na vod.tvp.pl

| Wydawnictwo PROMYCZEK zaprasza, zwłaszcza dzieci młodszych klas szkoły podstawowej, do darmowego korzystania z portalu z filmami religijnymi VOD.PROMYCZEK.PL, a także do współpracy z miesięcznikami Mały Promyczek i Promyczek Dobra, poprzez udział w konkursach

| Osobom 'chodzącym ze sobą' oraz narzeczonym polecamy wideoporadnik w formie pytań i odpowiedzi. Filmy znajdują się na stornie www.drtarnow.pl w zakładce: Galeria/Multimedia. Poszczególne odcinki wychodzą naprzeciw najczęściej zadawanym pytaniom dotyczącym przygotowania do małżeństwa

| Wydział Teologiczny w Tarnowie zaprasza na studia magisterskie z teologii oraz Podyplomowe Studia z Katechezy Przedszkolnej. Rekrutacji trwa do 20 września. Studia te przeznaczone dla osób świeckich przygotowują do nauczania religii w szkole podstawowej i średniej. Szczegółowe informacje na stronie: www.wt.diecezja.tarnow.pl

| W środę Odpust w Krużlowej, a w niedzielę w Ptaszkowej. Szczegóły w gablocie

| Klub Honorowych Dawców Krwi zaprasza na akcję oddawania krwi, która odbędzie się 12 września w lokalu OSP Grybów Biała Wyżna, w godz. od 8:00 do 13:00. Szczegóły w gablocie

| W ostatnim czasie prowadziłem rekolekcje w parafii Łososina Dolna. Na zakończenie we wtorek mieszkańcy tejże parafii złożyli ofiarę 11 381 zł. na rzecz prac inwestycyjnych przez nas w Cieniawie wykonywanych. Bóg zapłać

| Życzymy dobrego tygodnia. Przyjmijcie błogosławieństwo ...

1

XXII Niedziela zwykła - 29 sierpnia 2021 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XXII Niedziela zwykła - 29 sierpnia 2021 roku

| W ciągu tygodnia:

w poniedziałek Msza św. o 7:00

we wtorek przeżywać będziemy Ogólnopolski Dzień Solidarności i Wolności. O godz. 7:00 Msza św. Po południu o 17:00 spowiedź dla dzieci i młodzieży na rozpoczęcie roku szkolnego oraz przed I piątkiem miesiąca. Będzie kapłan spoza parafii

w środę, 1 września o godz. 9.00 Msza św. na rozpoczęcie roku szkolnego. Po południu o 18:00 Msza św. i nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. W tym dniu, z racji rocznicy wybuchu II wojny światowej, modlimy się w intencji poległych za Ojczyznę

w I czwartek o 18:00 Msza św. i nabożeństwo do św. Franciszka. Modlić się będziemy o powołania kapłańskie i zakonne

w I piątek św. Grzegorza Wielkiego. Msze św. wotywne o Najświętszym Sercu Pana Jezusa o 7:00 i 18:00. Po południu nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego i Najświętszego Serca Pana Jezusa. Po wieczornej Mszy św. do godz. 20:00 adoracja Najświętszego Sakramentu. W tym dniu modlitwą i ofiarą wspieramy misje święte

w I sobotę bł. Marii Stelli i Współsióstr, męczennic. O godz. 7.00 Msza św. o Najświętszej Maryi Panne i nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi

| Spowiedź od środy godzinę przed nabożeństwem

| W niedzielę po Prymarii zmiana tajemnic dla Ojców i Matek. Z racji I niedzieli nowego miesiąca składka przeznaczona na spłatę długu, jaki za mamy wykonanie placu postojowego i budynku gospodarczego

Na Sumie Parafialne i Gminne Dożynki. Po Mszy św. na stadionie część artystyczna, gry i zabawy, występy zespołów

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W Gościu Niedzielnym fotoreportaż o miejscu pochówku Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W Małym Gościu Niedzielnym warto przeczytać artykuł: 'Prymas i Matka' – o kardynale Wyszyńskim i Matce Elżbiecie Czackiej

| Po wakacyjnej przerwie wznawia swoje spotkania Chór Parafialny. We wtorek na godz. 18:00 zaproszone są Panie, a na 19:00 - Panowie

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| Do wtorku włącznie nie będzie czynna kancelaria parafialna

| Dziękujemy za ofiary złożone na cele inwestycyjne w kopertach lub na rachunek bankowy

| Życzymy dobrego tygodnia. Przyjmijcie błogosławieństwo ...

1

Komunia Święta Duchowa ››

'Jezu wierzę, że jesteś prawdziwie obecny w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię nade wszystko i pragnę mieć Cię w duszy swojej. Ponieważ nie mogę Cię przyjąć teraz sakramentalnie zawitaj przynajmniej duchowo do serca mego (w ciszy uświadom sobie obecność Jezusa w swoim sercu). Jako już przybyłego witam Cię i jednoczę się ściśle z Tobą. Nie dozwól mi nigdy oddalić się od Ciebie. Ojcze Przedwieczny ofiaruję Ci Ciało i Krew Syna Twego Jezusa Chrystusa, za grzechy moje, za dusze w czyśćcu cierpiące i za potrzeby Kościoła Świętego'.

'Wierzę w Ciebie, o Jezu w Najświętszym Sakramencie utajony, kocham Cię, Ciebie pragnę. Przyjdź do mego serca, przyjmuję Cię i proszę - już nie odchodź ode mnie'.

'Niechaj pochłonie, proszę, Panie Jezu Chryste, duszę moją ognista i nad miód słodsza siła miłości Twojej. Niech umrę z miłości dla miłości Twojej, który raczyłeś umrzeć z miłości dla miłości mojej' (św. Franciszek).

1

W BLASKU OJCOSTWA ŚW. JÓZEFA - XI Tygodzień Wychowania ››
Tydzień Wychowania to inicjatywa Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski i Rady Szkół Katolickich. Na tę okoliczność przygotowywane są pomoce katechetyczne dostępne na stronie, a także płyta z prelekcjami; księża biskupi wystosowują list pasterski.

Tydzień Wychowania jest obchodzony we wrześniu każdego roku. Strona Tygodnia Wychowania działa przez cały rok, prezentując materiały przydatne w misji nauczycieli, wychowawców, rodziców, katechetów i tych wszystkich, którym prawdziwy i pełny rozwój dzieci i młodzieży leży na sercu.

Inicjatywa Tygodnia Wychowania została pomyślana jako wyraz troski o dobro młodzieży i dzieci, jako forma zwrócenia uwagi wszystkich ludzi dobrej woli na pilną potrzebę wychowania jako pomoc w szukaniu prawdy, która powinna być fundamentem wychowania

Materiały promocyjne Tygodnia Wychowania: W blasku ojcostwa św. Józefa ››


W BLASKU OJCOSTWA ŚW. JÓZEFA
List Pasterski Episkopatu Polski z okazji XI Tygodnia Wychowania w Polsce

Umiłowani w Chrystusie Panu, Siostry i Bracia,

W dzisiejszej Ewangelii Jezus pyta swych uczniów, za kogo uważają Syna Człowieczego. Piotr udziela poprawnej odpowiedzi: „Ty jesteś Mesjaszem”. Okazuje się jednak, że nie rozumie, jakie jest znaczenie tych słów. Nie chce przyjąć tego, że Mesjasz będzie odrzucony, doświadczy cierpienia i spotka Go śmierć. W drogę wiary każdego z nas wpisana jest konieczność nieustannego rozwoju, dorastania do coraz bardziej dojrzałego rozumienia i przeżywania prawdy objawionej przez Boga. Konieczna jest w tym pomoc drugiego człowieka – przewodnika, nauczyciela i wychowawcy.

W Roku św. Józefa otrzymujemy piękny przykład wychowawcy z sercem otwartym na Boga. Św. Józef jest dla nas wzorem człowieka słuchającego Słowa Bożego, a zarazem, jak to określił św. Jan Paweł II „wcielonym wzorem posłuszeństwa” Bogu (Jan Paweł II, Adhortacja Redemptoris custos 30). Jego otwartość na Boga i Jego Słowo sprawiła, że stał się ziemskim ojcem i wychowawcą Pana Jezusa.

Tegoroczny Tydzień Wychowania bardzo mocno splata się również z osobą Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego, który już za tydzień, 12 września br. zostanie ogłoszony błogosławionym. Jego życie i nauczanie są świadectwem postawy ojcostwa na wzór św. Józefa.

Rozpoczynając w przyszłą niedzielę w naszej Ojczyźnie XI Tydzień Wychowania spójrzmy na dzieło wychowania w świetle osoby św. Józefa i Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Podejmijmy zamyślenie nad tajemnicą „Blasku ojcostwa”. Inspiracją dla nas niech będzie List apostolski papieża Franciszka „Patris corde” napisany z okazji 150 rocznicy ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego oraz nauczanie wielkiego Prymasa Tysiąclecia.

Św. Józef – wzorem ojca

Mówiąc o tajemnicy ojcostwa Papież Franciszek zwraca uwagę na to, że do bycia ojcem człowiek musi dojrzewać: „Nikt nie rodzi się ojcem, ale staje się ojcem”. Ojciec Święty dodaje, że prawdziwe ojcostwo polega na podjęciu odpowiedzialnej troski za dziecko, a w szerszym sensie – na wzięciu na siebie odpowiedzialności za drugiego człowieka (PC 7).

Pouczający jest polski wątek w papieskim nauczaniu. Papież wspomina powieść Jana Dobraczyńskiego „Cień Ojca”. Św. Józef, który towarzyszy Jezusowi, jest wobec Niego „cieniem Ojca Niebieskiego na ziemi: osłania Go, chroni, nie odstępuje od Niego, podążając Jego śladami” (PC 7). Ten piękny obraz można odnieść do każdego ziemskiego ojca, a także – do każdego wychowawcy. Każdy wychowawca ma być „cieniem Ojca niebieskiego na ziemi”.

Źródłem prawdziwego ojcostwa jest zawsze miłość Boga do każdego z nas. Przepięknie wyjaśniał to Stefan Kardynał Wyszyński na Jasnej Górze w dniu 15 sierpnia 1979 roku: „Powszechnie mówi się, że: czas to pieniądz. A ja wam powiem: czas to miłość! Bo my wszyscy, jak tu stoimy, jesteśmy owocem Ojcowej miłości. Nie byłoby nas na świecie, ani na tym placu, gdyby Bóg Ojciec każdego z nas nie umiłował pierwszy! On cię umiłował wcześniej, zanim jeszcze twoja matka ujrzała cię na swoich ramionach, zanim przytuliła cię do piersi. Wiedz, że nie jej miłość do ciebie była pierwsza, ale miłość Ojca niebieskiego, który wszczepił swoją miłość w serce twej matki, a ona ci ją tylko przekazała. Dlatego jesteśmy wszyscy owocem miłości Ojcowej, Bożej”.

Św. Józef wzorem czułej miłości

Św. Józef był czułym opiekunem i wychowawcą. Dbał o pełne dobro powierzonych mu osób. Zaświadczał o tym w wielu trudnych sytuacjach, w których przyszło mu się znaleźć. O jednej z nich mówi Ewangelista Mateusz: Maryja „wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego” (Mt 1,18). Józef wiedział, że nie jest ojcem Dziecka, które ma się urodzić i nie rozumiał sytuacji, w której się znalazł. W swym sercu musiał przeżywać rozterki, a może nawet i gniew. W żaden jednak sposób nie chciał skrzywdzić Maryi. Jego miłość do Maryi znalazła wyraz w niesamowitej decyzji: „nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie” (Mt 1,19). Był gotów zrezygnować ze swoich praw, by ochronić Maryję i ocalić Jej dobre imię.

Bóg jest czuły. Bóg zawsze daje szansę, aby rozpocząć wszystko od nowa. Nie potępia nikogo, ale z miłością prowadzi nas do uznania prawdy o swoim życiu. Papież Franciszek przypomina, że „nawet Zły [szatan] może powiedzieć nam prawdę, ale czyni to, aby nas potępić. Wiemy jednak, że Prawda, która pochodzi od Boga, nas nie potępia, lecz akceptuje nas, obejmuje, wspiera, przebacza nam” (PC 2). Nasze doświadczenia związane z życiem w rodzinie, a także z relacją wychowawczą, potwierdzają słuszność takiej oceny. Okazując serce i przebaczając zyskujemy stokroć więcej niż ferując potępiającymi osądami. „Wskazywanie palcem i osąd, który stosujemy wobec innych, są bardzo często oznaką naszej niezdolności do zaakceptowania własnej słabości” (PC 2). To prawda: Jeżeli w sposób niedojrzały przyjmujemy własne słabości, jesteśmy skłonni krytykować innych. W podobnym duchu uczył nas Kardynał Stefan Wyszyński. Głosił on, że obowiązkiem każdego nauczyciela jest „objawiać miłość i promieniować dobrem. To jest warunkiem powodzenia w pracy wychowawczej” (Warszawa, Homilia w Kościele seminaryjnym, 30. III 1968 r.).

Św. Józef potrafi przekształcić problem w szansę

Wyzwania, jakie stoją dziś przed rodzicami, wychowawcami i duszpasterzami mogą rodzić niepokój i lęk. W związku z pandemią, która dotknęła nas wszystkich, jeszcze wyraźniej ujawniły się obecne w wielu rodzinach obawy i problemy. W żaden sposób nie wolno się jednak poddawać i ulegać złym myślom. Każdy problem trzeba przekształcić w twórczą szansę. Takie jest życie św. Józefa. Patrzy na wszystko z wiarą i spokojem. Zasypia, a Bóg we śnie pozwala mu zrozumieć sens wydarzeń, w których uczestniczy i przeprowadza go przez wszystkie trudności. Ojciec Święty pisze: „Także poprzez niepokój Józefa przenika wola Boga, Jego historia, Jego plan. W ten sposób Józef uczy nas, że posiadanie wiary w Boga obejmuje również wiarę, że może On działać także poprzez nasze lęki, nasze ułomności, nasze słabości” (PC 2). Wobec pokusy rozczarowania życiem, które często rozmija się z marzeniami i oczekiwaniami młodości, warto wziąć sobie do serca zachętę papieża Franciszka, by przyjmować życie takim, jakim jest: „nie ma znaczenia, czy obecnie wszystko zdało się przybrać zły obrót i czy pewne rzeczy są teraz nieodwracalne. Bóg może sprawić, że kwiaty zaczną kiełkować między skałami” (PC 4). Taka jest droga naszego duchowego wzrostu. Kardynał Stefan Wyszyński uczył: „szczęśliwy człowiek, który jest z siebie niezadowolony, bo to jest punkt wyjścia” (Warszawa, Homilia w kościele św. Anny, 25, IX 1953 r.)

Ważne jest, by mieć świadomość swoich mocnych i słabszych stron, by wiedzieć w jakiej dziedzinie jest się niedojrzałym. Warunkiem tego, by być dobrym wychowawcą, rodzicem czy nauczycielem jest troska o swój własny rozwój wewnętrzny. Jakże istotna w tym procesie jest pomoc kierownika duchowego i spowiednika. Pragniemy zachęcić Was, drodzy Bracia i Siostry, do korzystania z kierownictwa duchowego, a wszystkich Braci w kapłaństwie do chętnego podejmowania posługi kierowników duchowych, którą coraz wyraźniej słusznie postrzega się jako jeden z priorytetów posługi duszpasterskiej. Dziękujemy wszystkim spowiednikom, którzy w trudnych warunkach epidemii, wykorzystując dostępne możliwości, ofiarnie posługiwali wiernym w sakramencie pokuty. Rozeznanie historii własnego życia prowadzi nieraz do odkrycia, że nieodzowna staje się pomoc psychologa i terapeuty. U wielu z nas pokutuje wciąż obawa przed korzystaniem z takiej profesjonalnej pomocy, tymczasem nie jest ona niczym nadzwyczajnym i może stanowić skuteczną pomoc w drodze do dojrzałości.

Niezawodny Patron

Źródłem odwagi i siły dla św. Józefa była relacja z Bogiem. To Bóg uwalniał serce Józefa od lęku i napełniał je mocą do przezwyciężenia przeciwności. Papież Franciszek przypomina: „Podobnie, jak Bóg powiedział do naszego Świętego: Józefie, synu Dawida, nie bój się (Mt 1, 20), zdaje się powtarzać także i nam: Nie lękajcie się!” (PC 4).

Święty Józef czczony jest jako potężny patron i orędownik u Boga we wszystkich potrzebach. Jego szczególnej opieki doświadczyło wielu świętych. Skorzystajmy z zachęty św. Teresy od Jezusa: „Proszę w imię miłości Bożej, aby ten, kto mi nie wierzy, spróbował tego, a z własnego doświadczenia zobaczy to wielkie dobro, jakim jest polecenie się opiece tego chwalebnego patriarchy…” (św. Teresa od Jezusa, Księga życia 6,8).

Podejmujmy piękne dzieło wychowania ufając, że jego owoce są niezniszczalne i pozostają na wieki. Pamiętajmy o głębokich słowach Kardynała Stefana Wyszyńskiego: „Na grobie każdego nauczyciela napisać można «Non omnis moriar» – «nie umarłem wszystek» – bo żyjesz w dzieciach, które wychowywałeś. I ducha, któregoś posiadał, a przekazałeś dzieciom i młodzieży, tego ducha będziesz oglądał w owocach swoich wychowanków” (Wykład wygłoszony do Pielgrzymki Nauczycieli, Jasna Góra, 30. VI 1957 r.).

Drodzy Rodzice, Nauczyciele, Katecheci, Wychowawcy i Duszpasterze,

Zapraszamy Was gorąco do włączenia się w inicjatywy kolejnego Tygodnia Wychowania w naszej Ojczyźnie. Zaproszenie to kierujemy też do przedstawicieli samorządów i osób podejmujących misję wspierania polskiej rodziny i szkoły, a także do pracowników środków społecznego przekazu.

Osoby zaangażowane w dzieła wychowawcze i wszystkich wychowanków zawierzamy opiece Najświętszej Maryi Panny, św. Józefa i niebawem już błogosławionego Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Na czas modlitwy i refleksji nad kształtem wychowania w naszej Ojczyźnie z serca wszystkim błogosławimy.

Kalwaria Zebrzydowska 12 czerwca 2021 r.

Podpisali:

Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi obecni na 389. Zebraniu Plenarnym KEP



* Źródło: www.episkopat.pl

1

POŁĄCZYŁA ICH ŚWIĘTOŚĆ - List biskupów polskich z okazji beatyfikacji ››
POŁĄCZYŁA ICH ŚWIĘTOŚĆ
List biskupów polskich z okazji beatyfikacji Kard. Stefana Wyszyńskiego i M. Elżbiety Róży Czackiej

Effatha – otwórz się

Usłyszeliśmy przed chwilą ważne słowa: Effatha – otwórz się oraz: Odwagi! Nie bójcie się, Ja jestem. Żeby móc świadczyć o Bogu i pomagać innym, trzeba otworzyć się na Bożą łaskę, która niezależnie od naszej kondycji fizycznej, życiowych przeciwności, cierpienia i przykrych doświadczeń może przynieść w nas i przez nas obfite owoce. Potrzebna też jest odwaga, dzięki której możemy pokonywać nasze słabości i lęki naszej codzienności.

Za tydzień będziemy przeżywać radosną uroczystość beatyfikacji kardynała Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia oraz Matki Elżbiety Czackiej, niewidomej założycielki Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi w Laskach. Bóg mógł przez nich dokonać wielkich rzeczy, bo otworzyli się na Jego łaskę i z odwagą podjęli swoje powołanie, służąc innym.

Bóg prowadzi różnymi drogami

Róża Czacka, późniejsza Matka Elżbieta, urodziła się w Białej Cerkwi – dziś Ukraina – 22 października 1876 r., w znanej arystokratycznej rodzinie. Jej stryj, Włodzimierz, był kardynałem i bliskim współpracownikiem papieży. Róża otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie. W wieku 22 lat straciła wzrok. Jej ślepota stała się wielką traumą dla rodziny, która nie umiała przyjąć jej niepełnosprawności. Jak zaakceptować to, na co nie potrafili się zgodzić nawet najbliżsi? Po trzech dniach modlitwy i rozmyślania Róża zrozumiała, że może liczyć tylko na Boga, któremu ufała i na siebie. Na szczęście posłuchała rady doktora Gepnera, który powiedział jej prawdę: Wzrok jest na zawsze stracony, ale zarazem wskazał jej drogę mówiąc, że nikt do tej pory w Polsce nie zajął się niewidomymi. Zrozumiała, że otrzymała wskazówkę na przyszłość. Postanowiła stworzyć instytucję, w której niewidomi będą się kształcić i przygotowywać do samodzielnego życia. Po latach napisała: Tak jak doktor Gepner był moim wielkim dobroczyńcą, tak moim największym szczęściem jest to, że zostałam niewidomą. Cóż by ze mnie było, gdyby nie to kalectwo? Jakie byłoby moje życie, życie bez niego? Jej ślepota stała się skałą, na której Bóg mógł wybudować piękny dom. Nadano mu nazwę: Dzieło Lasek lub też Triuno – na cześć Trójcy Przenajświętszej. A dewizą tego Dzieła było: niewidomy człowiekiem użytecznym. Po raz pierwszy w Polsce podjęto pracę z niewidomymi, a nie tylko dla niewidomych. Matka Czacka chciała, aby przygotowujący się do samodzielnego życia niewidomi zrozumieli, że mogą być szczęśliwi, mimo swojej ślepoty.

To nowe, rewolucyjne odkrycie, które Matka Elżbieta zawdzięczała własnej niesprawności, było elementarnie proste, bo odwoływało się do nauki Krzyża. Zmagając się ze swoim kalectwem i pytając, jak własną biedę przekształcić w źródło pomocy dla innych, żyjących w trudniejszej sytuacji, zrozumiała, że cierpienie może stać się uprzywilejowanym miejscem spotkania z Bogiem i dotarcia do prawdy, którą trudno dostrzec ludziom fizycznie sprawnym i zaaferowanym problemami dnia codziennego. Z pełną jasnością widziała, że najbardziej zbliżamy się do Boga, kiedy jesteśmy blisko człowieka, który cierpi i jest w potrzebie. Podstawowe zadanie polega na tym, aby usłyszeć głos ludzi, których zagłusza cierpienie i zgiełk świata, i stworzyć przestrzeń, w której człowiek znajdzie spokój i miejsce do refleksji, a z czasem też drogę, która prowadzi do Boga. I Laski stały się takim miejscem, gdzie oprócz przygotowania dzieci i młodzieży do samodzielności, znaleźli miejsce poszukujący Boga i sensu życia. Byli to ludzie z różnych środowisk społecznych i politycznych. To dzięki Matce i ks. Korniłowiczowi – ojcu duchowemu Dzieła – mogli się czuć w Laskach, jak w domu. Mogli tam zobaczyć, jak owocuje Ewangelia wcielona w życie i jak wygląda współpraca niewidomych, sióstr, świeckich i księży. Wcielona w życie Ewangelia przygotowuje miejsce, w którym jest możliwe podejmowanie wspólnych zadań, przezwyciężanie niezdrowych ambicji i nieporozumień.

Z takim ewangelicznym Kościołem spotkał się w Laskach ksiądz Stefan Wyszyński i z ogromnym przejęciem pisał o tym do Matki Czackiej: Uderzyło mnie to, że ludzie Matki mają ten jakiś szczególny wzrok. Oni patrzą z pogodnym bohaterstwem. W takie chrześcijaństwo ksiądz Wyszyński wpisał swoje kapłaństwo.

Przyszły prymas urodził się 3 sierpnia 1901 roku w Zuzeli nad Bugiem, na pograniczu Podlasia i Mazowsza. W kraju zniewolonym i prześladowanym, gdyż Polska była jeszcze pod zaborami, małego Stefana – podobnie jak młodą Różę – rodzina nauczyła miłości do Boga, Kościoła, Ojczyzny i Matki Najświętszej. Po wstąpieniu do seminarium duchownego we Włocławku okazało się, że jest chory na ciężkie zapalenie płuc. Choroba postępowała tak szybko, że zarówno on sam, jak i jego przełożeni bali się, że nie dożyje do święceń kapłańskich. Stefan modlił się do Matki Najświętszej, aby wyprosiła mu łaskę święceń i aby mógł odprawić przynajmniej kilka Mszy Świętych. Cierpienie, którego doświadczył w czasie seminarium, nauczyło go, jak sam powie, patrzeć z pokorą na drugiego człowieka.

W czasie studiów seminaryjnych spotkał księdza Władysława Korniłowicza, o którym powiedział, że wywarł on ogromny wpływ na całe jego życie duchowe i kapłańskie. Ta znajomość, która podczas studiów na KUL-u przerodziła się w głęboką przyjaźń, przetrwała aż do śmierci księdza Korniłowicza. Na ukształtowanie osobowości i formacji społecznej księdza Wyszyńskiego duży wpływ mieli także wybitni księża społecznicy: ks. Antoni Szymański – rektor KUL, O. Jacek Woroniecki – wybitny tomista i pedagog oraz ks. Antoni Bogdański – naczelny kapelan harcerstwa. Dlatego nauczanie społeczne Kościoła traktował jako ważną część misji ewangelizacyjnej.

Święcenia kapłańskie otrzymał Wyszyński 3 sierpnia 1924 r. w katedrze włocławskiej. W czasie studiów w Lublinie działał w Stowarzyszeniu Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie”. W marcu 1946 r. papież Pius XII mianował księdza Wyszyńskiego biskupem lubelskim, a 12 listopada 1948 r. arcybiskupem gnieźnieńskim i warszawskim, Prymasem Polski. 27 listopada 1952 r. został mianowany kardynałem. Niestety ówczesne władze komunistyczne nie wyraziły zgody na jego wyjazd do Rzymu na konsystorz, na którym miał odebrać kapelusz kardynalski. Mógł to uczynić dopiero 6 maja 1957 roku.

Pierwsze spotkanie księdza Wyszyńskiego z matką Czacką miało miejsce w lipcu 1926 roku w Laskach, gdzie przyjechał na zaproszenie księdza Korniłowicza. Zapoczątkowana wtedy przyjaźń z Dziełem Niewidomych i jego założycielami przetrwała aż do końca dni wielkiego Prymasa. Jego relacje z matką Czacką zacieśniły się szczególnie w czasie okupacji. Po wybuchu wojny ksiądz Wyszyński musiał opuścić Włocławek, gdyż był poszukiwany przez Gestapo. Ukrywał się najpierw u rodziny we Wrociszewie, później w Żułowie i Kozłówce na Lubelszczyźnie. W czerwcu 1942 roku przyjechał do Lasek na miejsce księdza Jana Ziei, jako kapelan sióstr, opiekun niewidomych, a także jako kapelan Armii Krajowej i duszpasterz okolicznej ludności.

O wielkim wpływie, jaki matka Czacka wywarła na jego życie, najlepiej świadczy kazanie, które wygłosił w czasie jej pogrzebu, 19 maja 1961 r. w Laskach: W tej chwili moim obowiązkiem jest stanąć przy tym obfitym źródle wody żywej i z pomocą nieudolnych słów pochwycić przynajmniej odrobinę ożywczych wspomnień z bogatego życia Matki naszej, Matki naszych serc (…), czerpaliśmy z bogatego ducha naszej Matki i duchowości tego ubłogosławionego przez Boga miejsca.

Po śmierci Matki ksiądz Prymas często wracał do grobów założycieli Dzieła. Przed wyjazdem do Rzymu na sesje soborowe, przed trudnymi rozmowami z ówczesną władzą komunistyczną, niepostrzeżenie i bez zapowiadania się, chociaż na chwilę przyjeżdżał do Lasek, aby tam się modlić. Co roku, z wyjątkiem uwięzienia czy choroby, po wielkoczwartkowym Mandatum w archikatedrze, jechał do Lasek, by tam razem z niewidomymi, siostrami i świeckimi pracownikami Dzieła trwać na adoracji i napełniać się mocą płynącą z paschalnego krzyża światła i zwycięstwa Chrystusowej miłości, aby potem mieć ją dla każdego.

Wiemy, że o księdzu Prymasie napisano ostatnio wiele. Ukazały się jego przemówienia i kazania, powstały nowe filmy i książki. Najczęściej teksty te mówią o nim jako duszpasterzu, wielkim mężu stanu, patriocie, społeczniku, nawet polityku. Często prymas ukazany jest jako człowiek walki z komunizmem. Ale to, co było jego priorytetem, podobnie jak u Matki Czackiej, to troska i walka o człowieka, o jego wolność, po to, by człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Boże, mógł jaśnieć pełnym blaskiem wolności, prawdy, miłości i przebaczenia. Dlatego tak bardzo troszczył się zarówno o wolność jak i świętość Kościoła i o dobro wspólne Ojczyzny, rozumiane jako respektowanie praw każdego Polaka i ułatwianie mu wykonywania obowiązków.

Szczególnie ważny etap w jego życiowej misji rozpoczął się wraz z nominacją na arcybiskupa metropolitę gnieźnieńskiego i warszawskiego oraz prymasa Polski, gdy wziął na siebie odpowiedzialność za dwie archidiecezje i cały Kościół w Polsce. W konfrontacji z totalitarnym systemem komunistycznym z jednej strony wzywał do włączenia się Polaków w odbudowę zrujnowanego przez wojnę kraju, a z drugiej napominał rządzących, by respektowali prawa człowieka. Odznaczał się cnotą męstwa, która ujawniła się zwłaszcza wtedy, gdy – wobec nasilanych prześladowań Kościoła – wypowiedział władzom komunistycznym zdecydowane: „Non possumus”. 25 września 1953 r., po kazaniu w kościele św. Anny został aresztowany. Nie załamał się. W więzieniu powstały dwa największe dzieła: Jasnogórskie Śluby Narodu i Wielka Nowenna przed Tysiącleciem Chrztu Polski.

Kiedy przygotowujemy się do beatyfikacji warto postawić sobie pytanie – skąd czerpał do tego siły? Najpełniej dają na nie odpowiedź jego więzienne zapiski. Całkowicie zjednoczony z Bogiem, nieustannie z Niego czerpał, aby potem dawać innym. Ten zwykły człowiek otwarty na potrzeby innych, był niezwykły swoją wiarą, swoim zaufaniem Bogu i Matce Najświętszej. Był niezwykły swą miłością przebaczającą każdemu, nawet tym, którzy go uwięzili. Mimo doznanych krzywd – jak sam mówił – nie miał wrogów. Z jednej strony prymas bolał, że nie może wypełniać swojej biskupiej posługi, nie może brać czynnego udziału w życiu Kościoła i domagał się swoich praw, z drugiej zaś stwierdza, że przeżywa te trzy lata, jako szczególny dar Boga, który przygotowuje go na późniejszą trudną służbę Kościołowi i Polsce. Ta głęboka wiara w Opatrzność była źródłem jego zaufania człowiekowi. Miał świadomość mocy Bożej w sobie. Mówił: Udzielasz jej nieustannie, gdy idziemy z krzyżem, choć nieraz czujemy się tacy samotni. Ale, gdy zamknę oczy, gdy wsłucham się w poruszenie duszy, czuję Ciebie (…). Wystarczy się zwrócić choć na chwilę ku Tobie, by odnaleźć Ciebie w sobie.

Świętość nie jest luksusem

Kiedy przeglądamy katalog świętych Kościoła katolickiego, zauważamy, że są tam osoby różnych stanów, powołań i zawodów: osoby świeckie, konsekrowane i księża. Gdybyśmy mieli szukać wspólnego mianownika, to można powiedzieć, że potrafili oni rozpoznać wolę Bożą i ją wypełniać w sytuacjach i w czasie, w jakim przyszło im żyć. Tak też było w życiu m. Elżbiety Czackiej i ks. kardynała Stefana Wyszyńskiego. Oboje dobrze wiedzieli, że Bóg bliski w cierpiącym człowieku i sakramentach Kościoła, to dwa filary wiary, która pomaga rozpoznać wyzwania, jakie niesie powołanie w konkretnym czasie i wydarzeniach. Niewidoma, młoda dziewczyna i młody, chory kleryk. Do tego trudne czasy, w jakich przyszło im żyć – odbudowywania niepodległej ojczyzny, później lata okupacji i coraz bardziej agresywnego komunizmu. Można było się załamać i zwątpić, ale dzięki temu, że potrafili zaufać Ewangelii, każde z nich na swoją miarę umiało podejmować stojące przed nimi zadania, torować nowe drogi i otwierać nowe perspektywy działania w Kościele w Polsce. Uczynili tyle dobra, ponieważ całe życie oddali Bogu i na serio przyjęli słowa św. Pawła: Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia (Flp 4,13).

Każde z nich tę swoją drogę do świętości zawierzyło Matce Najświętszej i chcieli służyć Bogu i człowiekowi tak, jak Maryja. Matka Elżbieta złożyła swój akt ofiarowania Matce Bożej 8 grudnia 1921 roku, mówiąc: Obieram Cię dzisiaj za moją Matkę, Opiekunkę… Zaś ksiądz Prymas, uwięziony w Stoczku Warmińskim, 8 grudnia 1953 r. mówił: Tobie poświęcam ciało i duszę moją (…) wszystko, czym jestem i co posiadam.

Bóg złączył tych dwoje ludzi, tak przecież różnych i przez nich dokonał wielkich rzeczy. Słowa księdza Prymasa: Soli Deo – Samemu Bogu i Matki Elżbiety: Przez krzyż do nieba, jakie nam zostawili, jakże są aktualne i dzisiaj. Pokazali nam drogę. Innej szukać nie trzeba.

Poprzez wyniesienie sług Bożych do chwały ołtarzy poznajemy ich na nowo w tajemnicy świętych obcowania. Niech pomagają nam w odczytywaniu ich prorockich intuicji w podejmowaniu aktualnych wyzwań duszpasterskich Kościoła Chrystusowego w Polsce.

Jasna Góra-Częstochowa, 25 sierpnia 2021 r.

Podpisali:

Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi obecni na Sesji Rady Biskupów Diecezjalnych



* Źródło: www.episkopat.pl

1

Rok świętego Józefa - Propozycje duszpasterskie ››
Rok świętego Józefa
Propozycje duszpasterskie do wykorzystania w diecezjach i parafiach

Ogłoszony przez ojca świętego Franciszka 8 grudnia br. Rok świętego Józefa stwarza okazję do podjęcia inicjatyw duszpasterskich, które mogą wzbogacić i wzmocnić codzienne życie wiarą każdego ochrzczonego. Wydany z tej okazji przez Papieża list pasterski Patris corde[1] przybliża w nowy sposób sylwetkę świętego Józefa, wydobywając z niej te przymioty męża i ojca, które w obecnych czasach stały się czymś bardzo deficytowym. Współczesność potrzebuje – jak zauważa Franciszek – odnowy rozumienia zadań mężów i ojców w rodzinach, zwłaszcza zaś ich roli w procesie wychowania dzieci.

Święty Józef jest również patronem Kościoła świętego. Dlatego warto w Roku Jubileuszowym polecać mu z pokorą sprawy związane z nadużyciami przedstawicieli eklezjalnej wspólnoty (szczególnie osób duchownych) wobec nieletnich, a także sytuacje kryzysowe wywołane trwającą pandemią. Papież, nawiązując do nauczania Soboru Watykańskiego II, stwierdza, że Święci pomagają wszystkim wiernym w osiągnięciu świętości i doskonałości własnego stanu[2]. Ich życie jest konkretnym dowodem na to, że można żyć Ewangelią. W tym rozumieniu przykład świętego Józefa staje się konkretnym drogowskazem na drodze do pokonania obecnego kryzysu, z którym zmaga się Kościół.

Ponowne odkrycie bogactwa duchowych i osobowych cech Opiekuna Zbawiciela może sprzyjać kształtowaniu konkretnych postaw, będących zarazem praktyczną odpowiedzią na bolączki naszych czasów. Jedną z nich jest postawa odpowiedzialności za wypowiadane słowa. W tym kontekście czymś bardzo aktualnym jest nie tylko samo milczenie świętego Józefa na kartach Ewangelii, ale również Jego gotowość do podejmowania decyzji wyłącznie po wysłuchaniu i w świetle słowa Bożego.

Innym, równie aktualnym wyzwaniem jest troska o dar małżeńskiej miłości. Święty Józef daje się poznać jako mężczyzna ceniący sobie bliskość i miłość oblubieńczą oraz jej źródło, którym jest Duch Święty[3]. Nawiązując do tej postawy, warto sięgnąć w Roku świętego Józefa do katechez papieża Jana Pawła II na temat teologii ciała[4].

Rok Jubileuszowy – będąc szczególnym czasem łaski – staje się zatem dla wiernych Kościoła darem i zadaniem. Dlatego czymś naturalnym wydaje się przygotowanie go od strony pastoralnej, z jednoczesnym wskazaniem na możliwości duszpasterskiego zaangażowania osób duchownych i wiernych świeckich. Warto więc przedstawić szeroki zakres odpustów związanych z Rokiem świętego Józefa, o których mówi specjalny dokument Penitencjarii Apostolskiej[5].

Aby rok poświęcony świętemu Józefowi stał się czytelnym znakiem łaski, zachęcam Biskupów diecezjalnych do ustanowienia specjalnym dekretem w poszczególnych diecezjach kościołów jubileuszowych. Obok diecezjalnych sanktuariów i kościołów poświęconych świętemu Józefowi, warto wskazać również na kościoły oddane pod opiekę świętej Rodziny z Nazaretu oraz te, które noszą tytuł maryjny. Warto zadbać o to, aby były one otwarte dla wiernych w ciągu dnia, aby trwali na adoracji Najświętszego Sakramentu i mieli możliwość skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania.

Również media diecezjalne mogą się włączyć w obchody Roku świętego Józefa, m.in. poprzez zorganizowanie dobrej kampanii informacyjnej na temat możliwości i warunków uzyskania odpustu zupełnego w tym czasie. Inną formą ich aktywności mogą być konferencje poświęcone osobie i kultowi świętego Józefa, przeznaczone zarówno do różnych stanów i środowisk duszpasterskiego oddziaływania: narzeczonych, mężów i ojców, rodzin, osób chorych i umierających, ludzi pracy (w tym rzemieślników, przedsiębiorców), jak i wspólnot chrześcijańskiej formacji (np. Domowego Kościoła, Equipes Notre-Dame i in.). Inspiracją do działania może służyć także regularne czytanie i rozważanie nauczania papieskiego na temat świętego Józefa, zawartego m.in. w adhortacji Jana Pawła II Redemptoris Custos oraz liście pasterskim papieża Franciszka Patris corde. Realizacja tej propozycji może sprzyjać przybliżaniu postaci Opiekuna świętej Rodziny szerszym kręgom słuchaczy. Warto w realizacji tych celów wykorzystać także te możliwości, które stwarza niemal powszechny już dostęp wiernych do Internetu.

Na forum diecezjalnym, przy współpracy z naukowym środowiskiem wydziałów teologicznych i innych odpowiednich instytucji, zasadna wydaje się organizacja sympozjów poświęconych świętemu Józefowi. Rok Jubileuszowy powinien się tym samym zaznaczyć w życiu parafialnym, szczególnie na poziomie przepowiadania, przygotowania liturgii kolejnych niedziel, uroczystości, świąt i dni powszednich oraz zadań wynikających z troski o osoby najbardziej potrzebujące (caritas). W tych sprawach należy wysłuchać głosu parafialnej rady duszpasterskiej, uwzględniając w duszpasterskim planowaniu lokalne tradycje i sprawdzone od lat inicjatywy.

a) przepowiadanie

• homilie nawiązujące do papieskiego nauczania w dni poświęcone świętemu Józefowi;

• okolicznościowe katechezy dla dzieci, młodzieży i dorosłych, ukazujące rolę ojca i męża w rodzinie;

• przygotowanie katechez dla różnych grup duszpasterskich, którym patronuje święty Józef (np. o Kościele, rodzinie, pracy, ojcostwie, o umieraniu – przemijaniu);

• propagowanie na parafialnych stronach www. i innych kanałach internetowych konferencji, artykułów i świadectw poświęconych świętemu Józefowi.

b) liturgia

• wyznaczenie jednego dnia w miesiącu (np. 19. dnia każdego miesiąca), w którym będzie sprawowana Msza św. wotywna o świętym Józefie;

• odprawianie comiesięcznego nabożeństwa ku czci świętego Józefa w kościołach (np. 19. dnia każdego miesiąca) w intencji osób chorych, umierających, prześladowanych i ludzi pracy;

• uczynienie miesiąca marca 2021 r. czasem codziennej modlitwy do św. Józefa (poprzez odmówienie przykładowo przed lub po każdej Mszy św. modlitwy Do Ciebie Święty Józefie lub Litanii do Świętego Józefa);

• mając na uwadze możliwość uzyskania odpustu zupełnego w Roku Jubileuszowym (por. dekret Penitencjarii Apostolskiej), duszpasterze powinni zachęcać wiernych do rozważania Modlitwy Pańskiej Ojcze nasz (odkrywanie i rozeznawanie woli Boga w życiu na wzór świętego Józefa), do rodzinnego odmawiania modlitwy różańcowej, a także do osobistego zawierzenia Opiekunowi świętej Rodziny wykonywanej pracy;

• podjęcie modlitwy w intencji dzieł, którym patronuje św. Józef lub w intencji ludzi pracy (np. w każdą środę – dzień poświęcony Oblubieńcowi NMP);

• wprowadzenie cotygodniowego nabożeństwa w intencji rodzin;

• wyakcentowanie postaci świętego Józefa w uroczystości z Nim związane (19 marca i 1 maja);

• przygotowanie i przekazanie wiernym parafii następujących modlitw: do świętego Józefa, o błogosławieństwo w pracy i w intencji pracujących – za wstawiennictwem świętego Józefa;

• przygotowanie i przekazanie wiernym rozważań o świętym Józefie i do modlitwy Ojcze nasz (w kontekście możliwości uzyskania odpustu zupełnego);

• nowe odczytanie wyzwań wynikających z treści adhortacji Jana Pawła II Redemptoris Custos;

• w związku z pandemią oraz mając na uwadze możliwość ożywienia Kościoła Domowego, można zaproponować peregrynację obrazu świętego Józefa w rodzinach naszych parafii. Pielgrzymowanie wizerunku św. Józefa mogłoby przyjąć postać rodzinnego dnia skupienia (przy tej propozycji należy jednak zwrócić szczególną uwagę na wymogi sanitarne).

• odnowienie i wyeksponowanie wizerunków św. Józefa i św. Rodziny.

c) caritas – uczynki miłosierdzia (jako dopełnienie możliwości uzyskania odpustu zupełnego)

• ożywienie działalności parafialnego zespołu charytatywnego – rozeznanie potrzeb najbardziej potrzebujących;

• aktywizacja parafialnych grup, wspólnot i dzieł, którym patronuje święty Józef (podjęcie tematyki józefologicznej i wskazanie na konkretne działania);

• przekazanie chorym parafianom tekstu listu pasterskiego Patris corde papieża Franciszka;

• organizacja i promocja w parafii poradni życia rodzinnego;

• rozwijanie w diecezji duszpasterstwa mężczyzn na bazie ruchów, stowarzyszeń i wspólnot działających promujących chrześcijańską formację tego stanu.


Modlitwa do św. Józefa

Witaj, opiekunie Odkupiciela,

i oblubieńcze Maryi Dziewicy.

Tobie Bóg powierzył swojego Syna;

Tobie zaufała Maryja;

z Tobą Chrystus stał się człowiekiem.

O święty Józefie, okaż się ojcem także i nam,

i prowadź nas na drodze życia.

Wyjednaj nam łaskę, miłosierdzie i odwagę,

i broń nas od wszelkiego zła.

Amen


Według papieża Franciszka, głównym celem ustanowienia Roku świętego Józefa jest wzmocnienie życia wiary na co dzień na wzór Opiekuna naszego Zbawiciela poprzez odkrywanie i rozeznawanie woli Pana Boga. Ojciec święty wskazuje również na potrzebę utrwalenia ufności całego Kościoła w szczególny patronat Opiekuna Jezusa poprzez podjęcie dzieł modlitewnych i uczynków miłosierdzia, które prowadzą do ulgi i pociechy w ludzkich utrapieniach, dręczących współczesny świat.

Realizacja papieskich postulatów domaga się wypracowania w każdej wspólnocie parafialnych konkretnych propozycji. Przedstawiono je w ogólnym zarysie z nadzieją, że znajdą dopełnienie i doprecyzowanie w inicjatywach podejmowanych w kolejnych miesiącach zarówno w diecezjach, jak i we wspólnotach formacyjnych czy parafialnych.

Katowice, 6 stycznia 2021 roku, w Uroczystość Objawienia Pańskiego

† Wiktor Skworc

Arcybiskup Metropolita Katowicki, Przewodniczący Komisji Duszpasterstwa KEP




[1] Franciszek, Patris corde, List apostolski z okazji 150. rocznicy ogłoszenia świętego Józefa Patronem Kościoła powszechnego.

[2] Por. Sobór Watykański II, Konstytucja dogmatyczna Lumen gentium, 42.

[3] Por. Jan Paweł II, Adhortacja apostolska Redemtoris custos, 19n.

[4] Por. Jan Paweł II, Dzieła zebrane, tom VI, Katechezy, Teologia małżeństwa, Kraków 2007, (Katechezy wygłoszone w Rzymie podczas środowych audiencji od 5 września 1979 do 28 listopada 1984 r.).

[5] Penitencjaria Apostolska, Dekret związany z Rokiem świętego Józefa, z dnia 8 grudnia 2020 r.

* Źródło: www.episkopat.pl




'Idźcie do Józefa' - to pierwszy temat z serii spotkań w Roku św. Józefa pod wspólną nazwą 'Ojcowskim Sercem', które odbywają się zawsze 19. dnia danego miesiąca w Tarnowie. Są one wspólnym, systematycznym odczytywaniem Listu papieża Franciszka Patris Corde

Zaczynamy od Eucharystii z homilią sprawowanej o godz. 19.00, po niej konferencja tematyczna i świadectwo. Całość zawsze jest transmitowana (link: https://rtsp.me/embed/HGQGtHas/)

W diecezji tarnowskiej Rok św. Józefa obchodzony jest w łączności z tym cyklem spotkań. Zachęcamy, aby danego miesiąca rozważyć temat miesiąca korzystając z przygotowanych materiałów. Zapraszamy grupy, ruchy i stowarzyszenia kościelne, aby włączyły przesyłane konferencje w cykl swojej formacji

Poniżej linki do pierwszego tematu 'Idźcie do Józefa'. Konferencja - KLIKNIJ TUTAJ

Zapraszamy do wysłuchania świadectwa

Rok św. Józefa to niezwykły czas, który otrzymujemy. Razem z Duszpasterstwem Rodzin i Małżeństw Diecezji Tarnowskiej oraz Duszpasterstwem Akademickim 'Tratwa', przygotowujemy serię świadectw, które mają ten czas ubogacić, a nam pozwolić na głębszą refleksję nad tożsamością mężczyzny i kobiety, rolą ojca i matki oraz ich wzajemną komplementarnością. Świadectwo na grudzień przygotował Jerzy Talar z Nowego Sącza

Serdecznie zapraszamy 19 stycznia na drugie już spotkanie w Roku św. Józefa, podczas którego wspólnie pochylimy się nad fragmentem Listu 'Patris Corde'

Rozpoczniemy od Mszy św. z homilią o godz. 19:00 w kościele św. Józefa w Tarnowie. Po Eucharystii konferencja ks. Krzysztofa Ciebienia „Ojciec umiłowany” oraz świadectwo obecności postaci św. Józefa w życiu osobistym, które wypowie Pan Łukasz Kozioł

Serdecznie zapraszamy do udziału w tym wydarzeniu

Ze względu na obecną sytuację zachęcamy do uczestnictwa w transmisji online: https://rtsp.me/embed/HGQGtHas/

* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

Radiowo-Internetowe Studium Biblijne - audycje nowego semestru ››
W ubiegłym roku wykłady i audycje były poświęcone Matce Bożej. W ramach wykładów zostały podjęte tematy dotyczące osoby Matki Bożej, prezentujące Jej figury-zapowiedzi w Starym Testamencie, historię Maryi w Nowym Testamencie oraz dziejach pierwotnego Kościoła, a także Jej obraz nakreślony przez teologię, muzykę i sztukę. Za nami również cykl wykładów wprowadzających w lekturę Pisma Świętego, prezentacja najważniejszych postaci bliblijnych, próba odczytania z Biblii chrześcijańskiego Credo, pochylenie się nad tajemnicą Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. Tematem Studium była także rzeczywistość Kościoła zapowiadanego w Starym Testamencie i urzeczywistniona w Nowym, a także sakramenty Kościoła ...

1

Od pierwszej niedzieli października na antenie diecezjalnego radia RDN zostanie wyemitowana pierwsza audycja nowego semestru Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego. W ramach prowadzonych wykładów zostanie podjęta tematyka eschatologii, a więc dotycząca rzeczy ostatecznych. Będą również prezentowane zagadnienia łączące się z eschatologią, np. kwestie moralne dotyczące eutanazji, aborcji; kwestie prawne i pastoralne związane z pogrzebem katolickim czy też sakramentem namaszczenia chorych.

Audycje Studium Biblijnego będą emitowane na falach diecezjalnego Radia RDN w każdą niedzielę o godz. 18.10 oraz powtarzane w poniedziałki o godz. 21.30. Teksty oraz pliki dźwiękowe z wykładami będą zamieszczane na stronach internetowych Tarnowskiego Gościa Niedzielnego oraz Radia RDN

* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

Eucharystia daje życie - Program duszpasterski na lata 2019-2022 ››
Eucharystia daje życie – to temat trzyletniego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na lata 2019-2022. Rozpocznie się on 1 grudnia wraz z pierwszą Niedzielę Adwentu. Jest to kontynuacja teologiczno praktycznej refleksji nad sakramentami wtajemniczenia chrześcijańskiego

Dwie ostatnie edycje programów duszpasterskich były poświęcone sakramentom chrześcijańskiego wtajemniczenia: chrztu świętemu i bierzmowaniu. Teraz przychodzi czas na refleksję o Eucharystii i mocne postawienie akcentu w ukierunkowanych tematycznie działaniach pastoralnych na Tego, który przychodzi do nas w sakramencie miłosierdzia, znaku jedności, węźle miłości i paschalnej uczcie, dzięki której ludzkie dusze napełnione są łaską i otrzymują już na ziemi zadatek życia wiecznego

Temat nowego programu duszpasterskiego 'Eucharystia daje życie' jest w pewnym stopniu parafrazą tytułu encykliki Jana Pawła II 'Ecclesia de Euchristia'. Podejmując próbę wyjaśnienia tezy ujętej słowami: 'Kościół żyje dzięki Eucharystii'

Eucharystia daje życie - Tematyka, założenia i cele programu duszpasterskiego dla Kościoła w Polsce na lata 2019–2022


Na pierwszy rok pracy duszpasterskiej Komisja Duszpasterstwa KEP przygotowała na ten rok 5 zeszytów tematycznych:

Pierwszy, zeszyt teologiczno – pastoralny – ma charakter teoretyczny.

Drugi – zeszyt homiletyczny – to zbiór myśli wpisany w pewien klucz, który może pomóc w konstruowaniu dobrych homilii na przestrzeni całego roku liturgicznego. Materiały zawarte w zeszycie mogą być również inspiracją rozważań podejmowanych w ramach parafialnych Kręgów Biblijnych.

Trzeci zeszyt – liturgiczny – to 12 scenariuszy wprowadzających do nabożeństw i Mszy św. sprawowanych w pierwsze czwartki miesiąca, skoncentrowanych wokół adoracji Jezusa Eucharystycznego i modlitwy za kapłanów.

Czwarty zeszyt, katechetyczny, nie dotyczy, jak się może wydawać, katechezy w szkole, ale katechezy przyparafialnej, której ożywienie jest bardzo ważnym zadaniem duszpasterskim. Ks. Roman Chromy zaznaczył, że materiały zawarte w zeszycie przygotowane są z myślą o formacji członków parafialnych rad duszpasterskich, o pracy z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych, podejmowanej w wielu parafiach w rytmie miesięcznym oraz o katechezie dla wiernych dorosłych, prowadzonej w ramach formacji różnych wspólnot.

Piąty zeszyt, maryjny, zawiera inspiracje homiletyczne na święta i nabożeństwa maryjne a także materiały, które można wykorzystać jako konferencje podczas pielgrzymek, czy rozważania podczas adoracji eucharystycznych

* Źródło: www.episkopat.pl

1

Open Doors - Światowy Indeks Prześladowań 2020 ››
Światowy Indeks Prześladowań jest rankingiem 50 krajów, gdzie chrześcijanie doświadczają największych prześladowań. Indeks jest publikowany co roku przez Open Doors. Dziesięć lat od ostatnich estymacji musimy zdecydowanie zaznaczyć, że od tego czasu prześladowania przybrały na sile. W 50 krajach ujętych w Światowym Indeksie Prześladowań (ŚIP) żyje około 5 mld osób, w tym ok. 650 mln chrześcijan (13% populacji), z których ponad 260 mln jest narażonych na szczególnie silne prześladowania. Ta liczba jest wynikiem nowego oszacowania opartego na bardziej dokładnych metodach badań. Głównym powodem, dla którego od wielu lat rośnie ucisk chrześcijan jest rozprzestrzenianie się grup islamskich, takich jak IS oraz znaczny wzrost nacjonalizmu religijnego, zwłaszcza w Azji

Chrześcijanie obecnie stanowią największą grupę religijną na świecie, która jest prześladowana. O prześladowaniu nie mówimy tylko wtedy, gdy chrześcijanie są ranieni, torturowani czy zabijani z powodu swojej wiary, tak jak dzieje się to w wielu krajach. Prześladowanie ma miejsce także wtedy, gdy chrześcijanie z powodu swojej wiary tracą miejsca pracy lub środki na utrzymanie; kiedy dzieci z powodu swojej wiary lub wiary rodziców nie mogą dostać się do szkół lub mają ograniczone szanse zdobycia wykształcenia; kiedy chrześcijanie z powodu presji otoczenia lub w obawie o swoje życie muszą opuścić swoje rodzinne strony. Powyższe przykłady można określić mianem dyskryminacji, ale nie zmienia faktu, że są one zakazane przez międzynarodowe konwencje oraz deklaracje i powinno się im przeciwdziałać. Tak samo jak w przypadku, kiedy zabrania się chrześcijanom budowania kościołów, czy spotykania się w prywatnych domach; jak również gdy przez uciążliwe procedury utrudnia się lub wręcz uniemożliwia rejestrację chrześcijańskiego kościoła bądź organizacji. To, czy takie przypadki prowadzą do prześladowania czy tylko dyskryminacji, nie ma znaczenia. Nie chodzi o to, jak to nazwiemy - chodzi o to, że coś takiego ma miejsce i nie możemy przejść obok tego obojętnie.

Chrześcijanie cierpią w wielu krajach nie tylko z powodu braku wolności religijnej. Są oni pozbawiani wielu innych praw, takich jak: prawo do ochrony przed arbitralnym zatrzymaniem, prawo do sprawiedliwego procesu, prawo dostępu do wymiaru sprawiedliwości, równości przed sądem, prawo do niestosowania tortur, prawo do posiadania rodziny. Krótko mówiąc, pozbawia się ich podstawowych praw przysługującym im nie tylko jako mniejszościom religijnym, ale i jako obywatelom i zwyczajnym ludziom

Kraje o najwyższym wzroście prześladowań

W tym roku w pierwszej piętce znalazły się takie kraje jak: Chiny, Bangladesz, Sri Lanka, Kolumbia i Algieria

Nowe kraje - Światowy Indeks Prześladowań 2020

W tym roku w indeksie znalazły się nowe kraje jak: Niger, Burkina Faso, Kamerun

We współpracy z bezpośrednio dotkniętymi chrześcijanami z tamtych miejsc, jak i przy pomocy zewnętrznych ekspertów oraz analizy dokonane przez międzynarodowy zespół Open Doors powstała sprawdzona przez lata metodologia, która stara się ocenić zakres prześladowań zobrazowany w aktualnym Indeksie

Celem opracowania jest, aby kościoły, media, politycy i społeczeństwo byli świadomi sytuacji ciemiężonych chrześcijan oraz by chcieli stać się dla nich ambasadorami zachęty i pomocy. Zarejestrowana i udokumentowana jest także siła prześladowania i ucisku chrześcijan z całego świata. Dowiedz się więcej na temat prześladowanych chrześcijan!

1

Światowy Indeks Prześladowań ma jeszcze jedno ważne przesłanie: nawet w bardzo wrogich chrześcijanom państwach istnieje żywy i rozrastający się Kościół. Chrześcijanie w ukryciu trwają w swojej wierze. Potrzebują jednak naszej pomocy. Za każdym miejscem w Indeksie kryją się dzieci, kobiety i mężczyźni, którzy każdego dnia są szpiegowani, maltretowani, aresztowani lub nawet zabijani za przyznanie się do Jezusa Chrystusa. Wzmocnijmy prześladowanych chrześcijan naszą modlitwą i dajmy im do zrozumienia: Nie jesteście sami - jesteśmy po Waszej stronie!

* Źródło: www.opendoors.pl



 Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie: Prześladowani i Zapomniani - Raport o Chrześcijanach prześladowanych za wiarę w latach 2017-2019

* Źródło: www.pkwp.org

1

Internetowy poradnik katolika na portalu diecezji tarnowskiej ››
Orędzie chrześcijańskie, zwracając się do człowieka jako istoty rozumnej, ma to do siebie, że wywołuje pytania. Jest to naturalny element doświadczenia chrześcijańskiego. Z tej racji wiara chrześcijańska w swoim dialogu z człowiekiem, do którego się zwraca, od samego początku korzysta z tego narzędzia rozumowego, którym jest filozofia. W ciągu wieków wniosła ona niezwykle ważny wkład w dialog Kościoła ze światem, ukazując między innymi, że wiara jest rozumna i może dojrzewać na gruncie akceptowania tego, co rozum odkrywa i co go kształtuje. Z akceptowania rozumu narodziła się w okresie średniowiecza teologia naukowa, która jest dziedziną nauki służącą człowiekowi w dążeniu do zbawienia. Tradycyjne ujęcie nazywa teologię „wiedza zbawienia” (scientia salutis). Słusznie więc postępuje Kościół, gdy kultywuje w ramach swojej misji wielką troskę o rozwój filozofii i teologii oraz broni statusu naukowego tych dziedzin wiedzy. Kultywując zaś te dziedziny wiedzy, Kościół zachęca do korzystania z jej wyników w życiu chrześcijańskim.

W czasach, w których żyjemy, mnożą się pytania pod adresem wiary katolickiej. Stawiają je zarówno ludzie wierzący, jak i ci, którzy szukają drogi do wiary i Kościoła. Te pytania są czymś naturalnym i domagają się odpowiedzi. Zmieniające się czasy nie powodują zmian w wierze, ale stawiają, i to nawet bardzo zasadnicze, pytania odnośnie do tego, jak powinna się ona wyrazić w nowych czasach i na co powinno się zwrócić uwagę w nowych okolicznościach.

Chcemy wyjść naprzeciw pojawiającym się dzisiaj pytaniom dotyczącym wiary katolickiej, dlatego wykładowcy Wydziału Teologicznego Sekcja w Tarnowie (UPJPII) inicjują funkcjonowanie internetowego poradnika katolika na portalu diecezji tarnowskiej (www.poradnik.diecezja.tarnow.pl). Będzie to forum, na którym można stawiać pytania, uzyskując na nie kompetentną odpowiedź, którą potem można wprowadzać w życie. Zachęcam do korzystania z tego narzędzia pogłębiania wiary i wiedzy teologicznej, a także do propagowania wiedzy służącej zbawieniu człowieka.

Niech wszystkim pracującym przy tworzeniu poradnika katolika i korzystającym z niego, towarzyszy radość z „postępowania według prawdy, zgodnie z przykazaniem, jakie otrzymaliśmy od Ojca” (2 J 4).

Tarnów, 2 marca 2015 r.

† Andrzej Jeż

BISKUP TARNOWSKI



* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

| Kościół bez kościoła ...

Dzielenie się Ewangelią ››
Dzielenie się Ewangelią (metoda grupowej pracy z Pismem Świętym)

1. Dzielenie się ewangelią (DE) przebiega w małych (3-8 osobowych) grupach.

2. Przedmiotem dzielenia się jest jeden, kilkunastowersowy fragment Pisma Świętego. Najczęściej jest to Ewangelia lub inna księga Nowego Testamentu. Ze Starego Testamentu (rzadziej używany) przydatne będą do tej metody zwłaszcza psalmy i księgi mądrościowe.

3. W miejscu spotkania ustawia się krąg krzeseł (wszyscy uczestnicy winni mieć dobry kontakt wzrokowy). Na stoliku bądź ławie można ustawić świecę, ozdobną księgę Pisma Świętego, figurkę Matki Bożej. Dekoracja winna być estetyczna i czysta. Gdy z jakiś racji jest to niemożliwe to lepiej, gdy jej nie ma wcale.

4. Schemat DE wygląda następująco:

a) modlitwa przygotowująca

b) głośne odczytanie fragmentu

c) słuchanie w ciszy głosu Boga

d) dzielenie się

e) modlitwa podsumowująca

5. Modlitwa przygotowująca, trwająca kilka minut, ma za swój cel wprowadzenie w charakter spotkania. Dobra modlitwa winna:

a) Wzbudzać wiarę w rzeczywistą, duchową obecność Jezusa Chrystusa pośród zebranej grupy (bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich – Mt 18, 20).

b) Tworzyć atmosferę słuchania Jezusa, tego co ma w danej chwili przez tekst Słowa Bożego do powiedzenia poszczególnym członkom grupy.

c) Otwierać na działanie Ducha Świętego, który uzdalnia do słuchania, przyjmowania i realizacji Bożego Słowa (…nikt /…/ nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: “Panem jest Jezus” – 1Kor 12,3b).

6. Modlitwa przygotowująca może mieć rozmaitą formę. Może być to modlitwa wg gotowego, przygotowanego wcześniej tekstu, śpiew odpowiednio dobranej pieśni, modlitwa spontaniczna całej grupy (uczestnicy spotkania po kolei, swobodnie wypowiadają swoje aktualne, osobiście sformułowane modlitwy), modlitwa równoczesna (uczestnicy modlą się spontanicznie, wszyscy głośno i razem); gdy grupa wprowadzona jest w modlitwę charyzmatyczną można w tym miejscu korzystać z daru języków.

7. Po modlitwie przygotowującej jeden z uczestników (rzadziej sam animator) odczytuje tekst. Nawet jeśli jest to ewangelia nie musi wstawać. Ważne by tekst był odczytany powoli, głośno, wyraźnie i ze zrozumieniem. Jeśli to konieczne czytający musi wcześniej zapoznać się z tekstem i przećwiczyć go. W czasie czytania uczestnicy słuchają a nie śledzą tekst w swoich egzemplarzach Pisma Świętego.

8. Po odczytaniu tekstu następuje kilka minut ciszy (dobrze jest to wyraźnie określić). W tym czasie każdy z uczestników w modlitewnej atmosferze wraca do usłyszanego tekstu. Czyta raz jeszcze (niekoniecznie całość) szukając miejsca, fragmentu (najczęściej jest to jeden – dwa wersety), które go szczególnie poruszają. To poruszenie może być bardzo różne – pozytywne jak i negatywne. Każde poruszenie jest ważne. Gdy uczestnik znajdzie odpowiedni fragment może zapytać co Bóg chce mu osobiście, konkretnie przez ten fragment powiedzieć, o czym Bóg chce pouczyć uczestnika, przed czym przestrzec, do czego zachęcić, co nakazać. Wsłuchuje się w głos sumienia, które może traktować jako głos Boga (sobór); mogą mu się przypomnieć rozmaite cenne myśli, słowa, pouczające wydarzenia. Jest to także łaska Boża, jej poruszenie.

9. Etap dzielenia:

a) Animator wyraźnie sygnalizuje koniec osobistego słuchania Bożego Słowa i przejście do etapu dzielenia się. Uczestnicy odkładają bądź zamykają Pismo Święte (zaznaczając fragment zakładką) i dzielą się swoimi odkryciami. Osoba, która aktualnie dzieli się swoimi odkryciami (tylko ona) może posługiwać się swoim Pismem Świętym (przeczytanie fragmentu, pomoc w zapamiętaniu myśli).

b) Bardzo ważna jest forma dzielenia się. Nie jest to kazanie (niech każdy z nas zapyta siebie…), nie jest to pouczanie (fragment ten znany jest jako tzw. credo korynckie i jest, zdaniem czołowych egzegetów, tekstem przedpawłowym…), nie jest to uogólnianie (my…, wszyscy ludzie…, cały świat…, każdy z nas…). Uczestnicy winni dzielić się tym co każdy z nich osobiście usłyszał w Bożym Słowie w stosunku do siebie, Wypowiadają się w pierwszej osobie liczby pojedynczej (ja…, osobiście…, dla mnie…, poznałem…, doświadczyłem…, odkryłem…, postanawiam…, chcę…).

c) Dzielić się należy w miarę krótko i konkretnie. Bardzo zniechęcają tasiemcowe, chaotyczne, “filozoficzne” wywody, które nic konkretnego nie wnoszą a blokują innych uczestników. Pamiętajmy jednak, że zawsze obowiązuje takt, cierpliwość i zrozumienie dla innych, także dla ich słabości. Większy nacisk należy kłaść na wcześniejsze uczenie metody niż późniejsze poprawianie.

d) Są trzy formy dzielenia się:

– odczytanie zdania, fragmentu. który odebrałem jako skierowany do mnie

– wypowiedzenie myśli, refleksji

– modlitwa osobista w oparciu o dany fragment

Te trzy formy mogą występować obok siebie na jednym spotkaniu.

e) W jednym i drugim przypadku ważne by uczestnik wyraźnie zasygnalizował koniec (kiwnięcie głowy, zamknięcie Pisma Świętego lub słowa – “amen”, “chwała Panu”, “skończyłem”, “to wszystko”).

f) dzielenie się wyklucza dyskusję, polemikę, krytykę. Każdy ma prawo do swojego własnego odkrywania Bożego Słowa. Odkrycia mogą być różne a każde z nich może być dobre i cenne. Unikajmy jakichkolwiek komentarzy i dopowiedzeń. Oczywiście w przypadku ewidentnych “herezji” i błędów (zazwyczaj niezawinionych) konieczna jest delikatna i pełna taktu interwencja animatora.

g) Warunkiem dzielenia się jest słuchanie. Animator winien więc pilnować, by w czasie dzielenia, ktoś nie przeglądał Pisma Świętego, nie bawił się świecą, nie rozmawiał. Pomaga w dzieleniu się, zachęca do niego, atmosfera skupienia, pełen zachęty “słuchający” wzrok spoczywający na mówiącym (bez “gapienia się”). Animator winien przypominać uczestnikom by mówili głośno i wyraźnie.

h) W grupach o większym doświadczeniu, dzielenie przebiega bez ustalonej kolejności (tak jest najlepiej). W grupach początkujących może być dobre ustalenie kolejności dzielenia się i rozpoczęcie od animatora. Można się dzielić zgodnie z ruchem wskazówek zegara, bądź w przeciwnym kierunku, zaczynać od najstarszego, albo od siedzącego naprzeciw animatora. Animator nie uprzedza, przed spotkaniem, o swoim systemie wyznaczania kolejności dzielenia. i/ Każdy uczestnik zachowuje pełną wolność. Nie musi zabrać głosu. Nie musi też tłumaczyć się dlaczego postanowił milczeć. Dobrze jednak, gdy powie grupie (przed spotkaniem, czy w czasie samego dzielenia), że nie będzie zabierał głosu. Pozwoli to uniknąć niepotrzebnego, niepewnego oczekiwania.

j) W czasie spotkania można zabierać głos więcej niż jeden raz, ale niech liczebnością wystąpień rządzi rozsądek.

10. Formy modlitwy podsumowującej spotkanie mogą być bardzo różne (patrz punkt 5). Treść modlitwy nawiązuje do dzielenia, podejmuje je w modlitwie przeproszenia, dziękczynienia, prośby lub uwielbienia. Modlitwa może skupiać się na jednym z tych rodzajów modlitwy, bądź obejmować wszystkie.

11. W zależności od zaangażowania grupy i jej liczebności, spotkanie winno trwać od 40 do 50 minut.

12. Powodzenie tej metody pracy z Pismem Świętym zależy bardzo od atmosfery szczerości i zaufania, która w grupie powinna panować.


Dzielenie się Ewangelią

1

Jak czytać i rozumieć Pismo Święte ››
Jak czytać i rozumieć Pismo Święte

Wstęp i instrukcja obsługi

Wędrując po górach trzymaj się szlaku i przewodnika. Masz wtedy bezpieczeństwo, najładniejsze widoki i pewność dotarcia do celu. Gdy wędrujesz przez Biblię też powinieneś mieć wytyczony szlak i przewodnika. Ta mała książeczka będzie wytyczać ci tropy i prowadzić za rękę w czasie lektury. Nie czytaj Biblii od początku do końca, od deski do deski. Przynajmniej nie od razu. Musisz mieć pewną strategię, którą daje ta książeczka.

Ta strategia zawiera się w czterech punktach:

1. Nić przewodnia

Zapraszamy Cię na początku do szybkiego „rajdu” przez całe Pismo Święte, przez najważniejsze osoby, epoki i wydarzenia. Nie będziesz ich poznawał dokładnie, tylko najistotniejsze rzeczy. W ten sposób zdobędziesz nić przewodnią – zarys całości. Poznasz scenografię i głównych aktorów. Z każdego rozdziału znajduj i czytaj tylko fragmenty dotyczące nici przewodniej.

2. Kręgosłup

Potem zamień nitkę na kręgosłup. Przejdź raz jeszcze przez całość Biblii, przez poznane już osoby, epoki i wydarzenia, powtarzając i rozwijając ich wątki. W ten sposób pierwotny szkic zostanie przypomniany i uzupełniony kolejnymi szczegółami. Wróć do każdego rozdziału – tym razem znajduj i czytaj tylko fragmenty dotyczące kręgosłupa.

3. Cegły

Dopiero teraz, mając już wyraźną perspektywę zacznij czytać księgę po księdze - jakby biorąc kolejne cegły i budując całość. Jednak nie od razu wszystkie cegły i nie w takiej kolejności w jakiej występują w Biblii. Rozdział „W jakim porządku czytać Pismo Święte?” podpowie ci kolejność.

4. Młyn

Na koniec zbuduj młyn. Wejdź w rytm codziennego czytania, które będzie ciągłym powtarzaniem (w rytmie roku lub dłuższego czasu) poszczególnych ksiąg w podanym układzie. Młyn się kręci i dostarcza mocy.

Czy Pismo Święte trzeba koniecznie rozumieć?

Na koniec istotna uwaga. Nie nastawiaj się, w sposób kategoryczny, na zrozumienie Pisma Świętego. Owszem, po to mamy rozum, by go używać. I zrozumienie Pisma Świętego jest ważne i pożyteczne, ale stokroć ważniejsze jest po prostu bycie ze Słowem. Gdy czytamy Biblię to doświadczamy mocy Słowa, nawet jeśli go do końca nie rozumiemy. Dlatego bądźmy wierni codziennemu czytaniu Biblii i nie zniechęcajmy się, nawet jeśli czegoś nie pojmujemy.


Sigla biblijne

Fragmenty Biblii oznaczane są tzw. siglami. Jest to pewien kod (np. Mt 5,1) wskazujący na księgę, rozdział i werset. Poznanie kilku zasad pozwoli ci bezbłędnie je odczytywać. Na początku zawsze znajdziesz skrót księgi. Na przykład Rdz oznacza Księgę Rodzaju, 1J oznacza Pierwszy List Jana W każdym zapewne wydaniu Biblii znajdziesz wykaz skrótów. Tu jednak podajemy je w kolejności alfabetycznej: ... otwórz plik PDF poniżej


Jak czytać i rozumieć Pismo Święte Sigla biblijne

1

Praktyczny kurs modlitwy ››
Praktyczny kurs modlitwy

Wstęp

Poniższy tekst „nauczy cię” metody modlitwy zwanej "lectio divina" (wymawiamy "lekcjo diwina"). To co poznasz jest bardzo uproszczoną wersją tej metody, choć zachowującą wszystkie jej istotne elementy. Metoda jest bardzo prosta, ale niezwykle owocna. Przekonasz się o tym jeśli nie tylko przeczytasz to rozważanie, ale zaczniesz stosować się do jej propozycji. Nie czytaj tego tekstu od razu całej. Raczej koncentruj się na zadaniach a do kolejnych rozdziałów wracaj co kilka dni.

Kilka uwag wstępnych

Na początek parę słów o "czasie i miejscu akcji" w formie odpowiedzi na kilka pytań.

Gdzie mam się modlić? Może to być każde miejsce, w którym znajdziesz choć odrobinę wyciszenia. Najczęściej będzie to twoje mieszkanie. Ile czasu mi to zabierze? Dlaczego zaraz zabierze? Traktuj to, proszę, raczej jako inwestycję, dzięki której resztę czynności w ciągu dnia wykonasz szybciej i lepiej (nie ma to jak duchowy fundament). Sama metoda, musi potrwać kilka chwil - przynajmniej kwadrans. Dobrze, jeśli potrwa to dłużej. Nie jest istotna pora dnia, ważne jest tylko, byśmy byli przytomni i w czasie modlitwy nie zasnęli. Dla jednych ten czas to wczesny ranek, dla innych środek nocy - tu nie ma reguły. Czy muszę klęczeć? Nie musisz. "Złota reguła" określająca jaka to ma być pozycja mówi: godna i wygodna. Można zatem w czasie tej modlitwy klęczeć, można siedzieć na małej ławeczce, można też zwyczajnie usiąść na wygodnym krześle.

Czy będzie mi potrzebny modlitewnik? I tak, i nie. Nie będzie potrzeby używania klasycznej książeczki do nabożeństwa, ale potrzebny będzie tekst Pisma Świętego - on będzie naszym "modlitewnikiem".


+ ZADANIE +

Weź swoją Biblię.

Znajdź fragment Mt 7,24-27 i przeczytaj go. Jest to fragment Ewangelii Mateusza (pierwsza księga w Nowym Testamencie), siódmy rozdział (przed przecinkiem to zawsze rozdział), wersety od 24 do 27 (po przecinku to zawsze wersety).

Istota metody

Mam nadzieję, że nie przeszedł ci jeszcze apetyt na modlitwę metodą "lectio divina"?

Przejdźmy od razu do tego co chciałbym Ci powiedzieć. Istotą tej metody jest jej podział na:

1. czytanie (lectio),

2. medytację (meditatio),

3. modlitwę (oratio).

Całość poprzedź chwilą wyciszenia, skupienia, prośbą skierowaną do Ducha Świętego o dobre owoce. Na zakończenie podziękuj Bogu oraz dokonaj refleksji nad swoją modlitwą - jak się czułeś, co było dobre w tej modlitwie, a co należałoby w niej poprawić w przyszłości.

Teraz kilka słów na temat każdego z istotnych punktów modlitwy. Czytaj - Lectio (wym. lekcjo) Na czytanie (lectio) wybierz dłuższy fragment tekstu – przynajmniej jeden rozdział. Nie zakładaj, że przeczytasz go w całości. Może się zdarzyć, że już pierwszy werset będzie tym fragmentem, nad którym powinieneś zatrzymać się dłużej. Może też być tak, że czytać będziesz dobrych kilka minut. W czytaniu chodzi bowiem o znalezienie takiego fragmentu (zwykle będzie to jeden werset), który cię poruszy. To poruszenie może mieć bardzo różny charakter. Może to być ciekawość, niezrozumienie, pociecha, piękno, niepokój. Poruszenie potraktuj jako sygnał od Boga, że ten werset jest dla ciebie ważny. Znalezienie takiego tekstu jest też znakiem, że kończy się etap "lectio". Powtarzaj - Meditatio (wym. meditacjo) Pierwotne, łacińskie znaczenie tego słowa to "powtarzanie". W tej części skoncentruj się tylko na znalezionym urywku. Czytaj go wielokrotnie - raz, drugi, trzeci, czwarty, piąty... - powoli, jakby smakując - całość wersetu lub jego fragmenty. Czytając możesz akcentować różne części i wyrazy wersetu. Wielokrotne czytanie sprawi zapewne, że nauczysz się wersetu na pamięć. I bardzo dobrze. Możesz wtedy powtarzać go z pamięci raz, drugi, trzeci, czwarty, piąty...

Przy tej medytacji angażuj nie tylko swój rozum (intelektualne zrozumienie), ale także i twoje serce.

Mów, módl się - Oratio (wym. oracjo) Na pewnym etapie medytacji zamienia się ona w modlitwę. Będzie miała spontaniczny charakter. Czasami będzie to bardziej twoja aktywność, ale możesz też być "porwany" przez Boże natchnienie. Wtedy modlitwa stanie się bardziej działaniem Boga w tobie niż twoim działaniem. Trudno przewidzieć, co przyniesie modlitwa, jaki dokładnie charakter i kierunek przybierze. Może to być zarówno przebłaganie, prośba jak też dziękczynienie i uwielbienie. Najprostsza definicja modlitwy to "rozmowa z Bogiem". Zatem, na tym etapie, po prostu z Nim rozmawiaj.


+ ZADANIE +

Przeczytaj opis metody raz jeszcze i... po prostu pomódl się w ten sposób. Rób to przez kilka dni.

Pamiętaj:

1. czytaj tak długo (LECTIO) aż cię coś poruszy,

2. nad tym, co cię porusza zatrzymaj się i powtarzaj (MEDITATIO) tak długo aż ci zapadnie w myśl i serce,

3. zacznij się modlić (ORATIO), rozmawiać o tym wszystkim z Bogiem.

Proponuję byś na początek wziął piętnasty (i następne) rozdział Ewangelii Jana (to czwarta księga w Nowym Testamencie). Traktuje on o Twoim zjednoczeniu z Chrystusem - tak jak winna latorośl wszczepiona jest w winny krzew.

Kilka dopowiedzeń

Jestem ogromnie ciekaw, jak ci wyszło Masz za sobą pierwszą próbę modlitwy metodą "lectio divina"? Dzisiaj kilka dopowiedzeń, których nie podałem wcześniej, by nie zaciemniać sprawy. Nie ma żadnych reguł ile czasu ma trwać każdy z punktów metody. Nie ma też reguły ile czasu ma trwać całość. Oznacza to, że po zakończeniu cyklu, jeśli starcza ci czasu, możesz go powtórzyć. Kontynuujesz wtedy czytanie do momentu znalezienia kolejnego wersetu, następuje kolejna medytacja i kolejna modlitwa. Jeszcze raz powtórzę: długość trwania jednego cyklu jest sprawą bardzo indywidualną. Jeden człowiek może być cholerykiem, inny natomiast flegmatykiem, każdy będzie potrzebować innego czasu – to jasne. W czasie kwadransa można zmieścić zarówno jeden jak i trzy cykle. Ważne tylko, by na każdym etapie podchodzić do sprawy z należytą uwagą i rzetelnością.


+ ZADANIE +

Czytaj dalej Ewangelię Jana lub rozpocznij lekturę Pierwszego Listu Jana. Korzystaj oczywiście z poznanej metody. Czytając, pamiętaj o wierności metodzie. Nie chodzi o jak najszybsze przeczytanie tej księgi - przeciwnie - czytaj wolno i "delektuj się" tym słowem. Staraj się być wierny codziennej modlitwie. Módl się tak każdego dnia. Poprzez metodę, którą poznałeś możesz przygotować się do niedzielnej Eucharystii. Na stronie Mateusza http://mateusz.pl/czytania/ znajdziesz zawsze bieżące czytania liturgiczne.

Dla zniechęconych

Tę lekcję dedykuję szczególnie tym, którzy cierpią na rozproszenia, którzy załamują się, że nic im nie wychodzi, nic nie zapamiętują, nic nie wynoszą z medytacji... Dawno temu, w Egipcie, żył mądry pustelnik. Miał wielu uczniów, jeden z nich przyszedł kiedyś do swojego mistrza i skarżył się: "Chcę czytać Biblię, i czytam ją, ale nic z tego nie rozumiem, nic nie zapamiętuję, nic nie wynoszę. Przestanę medytować, jestem zniechęcony, odchodzę." Mistrz nie odpowiedział od razu. Kazał uczniowi wziąć stary wiklinowy koszyk, pójść z nim do Nilu i przynieść w nim trochę wody. Uczeń zdziwił się mocno, ale wypełnił polecenie. Poszedł nad Nil, zanurzył w nim koszyk i przyniósł go do mistrza. Oczywiście koszyk był pusty. Mistrz jednak kazał powtórzyć czynność drugi raz i trzeci, i czwarty, i piąty. Dopiero po piątym razie powiedział: "Wysyłałem cię po wodę, czerpałeś dziurawym koszykiem wody Nilu i nic nie przynosiłeś - to prawda. Popatrz jednak na koszyk. Był brudny! Teraz jest czysty i lśniący. Sprawiła to ta woda, którą czerpałeś. Nie zatrzymałeś jej, ale ona dała koszykowi oczyszczenie." Tak samo jest z naszą medytacją. Najważniejsza jest w niej wierność. Nie wszystko będziesz w stanie pojąć. Nie wszystko zapamiętasz. ZAWSZE jednak medytacja da ci OCZYSZCZENIE. TRWAJ w niej. Wiesz już co robić, gdy nic nie pamiętasz? ROBIĆ TO DALEJ!!!


+ ZADANIE +

A jakie może być? Czytaj i medytuj dalej! Przekaż innym Jeśli skorzystałeś z tej metody i doceniasz jej wartość to pomóż w dotarciu z nią do innych. Zaproponuj im tę książeczkę (albo podaruj) lub wskaż im miejsce w Internecie, gdzie z tych treści mogą skorzystać w wirtualny sposób.


+ ZADANIE +

Czytaj i medytuj dalej! I zdobywaj innych dla tej formy modlitwy.


Praktyczny kurs modlitwy

1



powrót do góry


Msze święte: niedziela i święta nakazane: 7:00 , 9:00 , 11:00   pozostałe święta: 7:00 , 9:00 , 18:00   ogólnie w dni powszednie: 7:00 - poniedziałek, wtorek, czwartek i sobota   |   18:00 - środa i piątek    - Porządek nabożeństw w ciągu roku, w razie potrzeby, może ulec zmianie - ewentualne bieżące zmiany w dziale: Ogłoszenia Duszpasterskie ››     Spowiedź: codziennie 30 min. przed nabożeństwem     Kancelaria Parafialna: dni powszednie po nabożeństwie     Sakrament Chrztu: II niedziela miesiąca - Msza św. o godz. 11:00     Sakrament Namaszczenia Chorych: w nagłych przypadkach o każdej porze dnia lub nocy     Odpust Parafialny: I niedziela Października

  strona główna   ››     Parafia św. Franciszka z Asyżu     33-333 Cieniawa 198     tel. + 48 18 445 17 13     ‹‹   kontakt e-mail