Dziś jest:







Wybierz radio ››

Aplikacje z Duchem ››

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

_ A A A

Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stronie internetowej parafii św. Franciszka z Asyżu w Cieniawie umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub umieszczone są na podstawie prawa

XIV Niedziela zwykła - 5 lipca 2020 roku

| W liturgii tygodnia:

w poniedziałek bł. Marii Teresy Leduchowskiej. Msza św. o 7:00

we wtorek Msza św. o godz. 7:00

w środę św. Jana z Dukli. O godz. 18:00 Msza św. i nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy

w czwartek św. Augustyna i Współbraci, męczenników. Msza św. o godz. 7:00

w piątek o godz. 18:00 Msza św. i nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego

w sobotę święto św. Benedykta Opata, patrona Europy. Msza św. o godz. 7:00

| W niedzielę po 9-tce zmiana tajemnic dla Róż rodzinnych

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W Gościu Niedzielnym przeczytamy o tym, że wątpliwości w wierze nie są grzechem, lecz raczej szansą na jej pogłębienie

'Nie ma jak u Mamy' - Marcin Jakimowicz zaprasza na cykl wakacyjny 'Gościa'. Tego lata odwiedzamy polskie sanktuaria maryjne. Pierwszy reportaż nowego cyklu w GN 26/2020

Ponadto polecamy: Miłujcie się, Mały Gość Niedzielny, Promyczek Dobra, Mały Promyczek Dobra

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia ››

| W dniach 17-25 sierpnia 2020 r. odbędzie się Piesza Pielgrzymka Tarnowska na Jasną Górę. Ze względu na sytuację epidemiczną, pielgrzymka przybierze formę sztafety. Grupie 22 - św. Małgorzaty, do której przyporządkowana jest nasza parafia, przypadł w udziale 2 dzień pielgrzymowania – 18 sierpnia. (wtorek) oraz 25 sierpnia (wtorek) Jana Góra. Koszt uczestnictwa wynosi 50 zł. Koszty transportu: do Zabawy i z powrotem 30 zł oraz do i z Częstochowy 50 zł.

W tym roku zapisy odbędą się tylko w parafii św. Jana Pawła II w Nowym Sączu w dniu 19 lipca 2020 r. od godz. 1730 i będą prowadzone do wyczerpania miejsc (max.150 osób). Decyduje kolejność zgłoszeń. Zapisów można dokonać osobiście równocześnie dokonując płatności za pielgrzymkę. Zapisu osób niepełnoletnich dokonują rodzice. Szczegóły w nowym numerze 'Gościa Niedzielnego'

| Życzymy dobrego tygodnia. Przyjmijcie błogosławieństwo ...

1

XIII Niedziela zwykła - 28 czerwca 2020 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XIII Niedziela zwykła - 28 czerwca 2020 roku

| W I środę św. Ottona. O godz. 18:00 Msza św. i nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, na które przychodzą wraz z rodzicami dzieci klasy V przygotowujące się do I rocznicy Komunii św.

| W I czwartek święto Najświętszej Maryi Panny Tuchowskiej. O godz. 18:00 Msza św. i nabożeństwo do św. Franciszka, na które przychodzą wraz z rodzicami wszyscy ministranci i lektorzy. Po Mszy św. spotkanie organizacyjne dotyczące służenia podczas wakacji. W tym dniu modlimy się o powołania kapłańskie i zakonne

| W I piątek święto św. Tomasza, Apostoła. Msze św. o godz. 7:00 i 18:00. Po południu nabożeństwo do Najświętszego Serca Pana Jezusa i Miłosierdzia Bożego. Po wieczornej Mszy św. do godz. 20:00 – czas na prywatną adorację Najświętszego Sakramentu. W tym dniu modlitwą i ofiarą wspierać będziemy misje święte

| W I sobotę św. Elżbiety Portugalskiej. O godz. 7:00 Msza św. wotywna o Najświętszej Maryi Pannie

| W niedzielę po Prymarii zmiana tajemnic dla Ojców i Matek. Na Sumie rocznica I komunii św. Z racji I niedzieli nowego miesiąca składka przeznaczona na cele inwestycyjne

| Spowiedź przed I piątkiem codziennie przed nabożeństwem

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W najnowszym Miłujcie się polecamy artykuł: Jak rozmawiać z Bogiem ?, a w Gościu Niedzielnym: Pokolenie Covid-19

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| Życzymy błogosławionej niedzieli i dobrego tygodnia ...

1

XII Niedziela zwykła - 21 czerwca 2020 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XII Niedziela zwykła - 21 czerwca 2020 roku

| Wdzięczność wyrażamy wszystkich, którzy przyczynili się do zorganizowania procesji na poszczególnych Mszach św. w uroczystość Bożego Ciała oraz w ciągu Oktawy. Bóg zapłać druhom z OSP, osobom, które przygotowały ołtarz, niosącym baldachim, feretrony, sztandary, dzieciom sypiącym kwiatki i dzwoniącym dzwonkami, a także LSO i DSM. Dziękujemy również pewnej osobie za ufundowanie słodyczy. Raduje fakt, iż, w tym roku znacznie więcej osób uczestniczyło w nabożeństwach, aniżeli w latach ubiegłych

| W ciągu tygodnia Msze św. w poniedziałek, wtorek, czwartek i w sobotę o godz. 7:00. W środę o godz. 18:00. W piątek o godz. 9:00 i 18:00

| W liturgii:

w poniedziałek św. Jana Fishera i Tomasza Morusa

we wtorek Dzień Ojca

w środę uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela oraz nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, na które przychodzą dzieci klasy IV wraz z rodzicami. Wcześniej od godz. 17:00 okazja do spowiedzi dla dzieci i młodzieży na zakończenie roku szkolnego

w piątek św. Zygmunta Gorazdowskiego oraz nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego

w sobotę św. Cyryla Aleksandryjskiego. Dzień imienin Ks. Biskupa Władysława Bobowskiego

| W piątek zakończenie roku szkolnego i katechetycznego. O godz. 9:00 Msza św. dla wszystkich uczniów szkoły oraz dzieci z oddziałów przedszkolnych. Serdecznie zapraszamy rodziców, nauczycieli i pracowników szkoły

W związku z przepisami sanitarnymi obowiązującymi w placówkach oświatowych program tego dnia będzie wyglądał następująco:

Klasa II i IV najpierw przychodzi do szkoły na godz. 8:00. Następnie idzie do kościoła. W oczekiwaniu na Mszę św. śpiewać będziemy piosenki religijne

Z kolei klasa I i V przychodzi do szkoły na godz. 8:30, a potem bezpośrednio udaje się do kościoła

Natomiast klasy III, VI, VII i VIII rozpoczną ten dzień od udziału we Mszy św. Po jej zakończeniu udadzą się do szkoły, według harmonogramu podanego przez Wychowawców. Jest on również zamieszczony w gablocie

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| Dziękujemy p. Irenie Miczołek i p. Łukaszowi Poręba za opracowanie filmów prezentujących kapliczki położone w naszej miejscowości. Cieszy również fakt, iż przy posesji p. Andrzeja i Ireny Miczołek powstała kapliczna poświęcona Najświętszemy Sercu Pana Jezusa

| Za tydzień wybory prezydenckie. W związku z tym pragnę przypomnieć, że z moralnego punktu widzenia miłość Ojczyzny i odpowiedzialność za dobro wspólne wymagają od wszystkich korzystania z prawa wyborczego. Nic – poza poważnymi okolicznościami – nie usprawiedliwia nieobecności katolików przy urnie wyborczej. W procesie dokonywania odpowiedzialnego wyboru odpowiedniego kandydata należy wziąć pod uwagę: jego prawość moralną, kompetencje potwierdzone dotychczasową działalnością publiczną oraz świadectwo życia w rodzinie. Zachęcam każdego do udziału w modlitwie o owocny przebieg głosowania

| Życzymy błogosławionej niedzieli i dobrego tygodnia ...

1

XI Niedziela zwykła - 14 czerwca 2020 ››

ARCHIWALNE OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE

XI Niedziela zwykła - 14 czerwca 2020 roku

| Bóg zapłać za składane dziś ofiary do puszek, które przeznaczone są na utrzymanie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie i Tarnowie

| Przeżywamy Oktawę Bożego Ciała. Codziennie do piątku o godz. 18:00 Msza św. i procesja. Okazywanie czci Jezusowi Eucharystycznemu niech będzie ekspiacją, przebłaganiem za nasze grzechy, zwłaszcza świętokradzkiej komunii św. i braku należnego szacunku wobec Chrystusa przyjmowanego w komunii św. Odpowiedzią na grzech winno być jeszcze większe przylgniecie do Boga. Dlatego postarajmy się w Oktawie Bożego Ciała liczniej uczestniczyć. Zapraszam wszystkich, a zwłaszcza :

w poniedziałek mieszkańców: Podgóry, Zagóry i Ligęzówki

we wtorek: Pólko, Zarębka, Domy koło cmentarza, Rzeki, Wieś

w środę: Podlesie, Podedworze, Domy koło Kościoła

Po Mszy św., a przed procesją błogosławieństwo lurdzkie Najświętszym Sakramentem poszczególnych rodzin, osób, zasadniczo z określonego rejonu. Wskazane rejony troszczą się o baldachim i chorągwie

| W czwartek zakończenie oktawy Bożego Ciała - błogosławieństwo dzieci i wianków. Na tych, którzy wytrwale chodzili na Mszę św. i procesję – czekają słodkie, wyjątkowe nagrody

| W piątek Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa - Dzień Modlitw o Świętość Życia Kapłańskiego. Na Mszy św. dzieci pierwszokomunijne podejmą zobowiązanie odprawienia 9 pierwszych piątków miesiąca

| W sobotę wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Msza św. o godz. 7:00. Nie będzie już wieczorem Mszy św. z liturgią niedzielną. Powracamy do tradycyjnego porządku Mszy świętych

| W niedzielę po Mszy św. o godz. 9:00 zmiana tajemnic dla Róż rodzinnych

| Zachęcamy do lektury prasy religijnej. W Gościu Niedzielnym przeczytamy o przeistoczeniu i realnej obecności Ciała i Krwi Chrystusa w chlebie i winie, a także o cudzie za wstawiennictwem bł. Karola de Foucauld w 100 rocznicę jego śmierci. W Małym Gościu Niedzielnym: niebieskie pogotowie ratunkowe, czyli święci na wakacje, a także dwuczęściowy dodatek z żartami oraz łamigłówkami dla całej rodziny na czas wakacji

| Dzieci klasy IV przeżywać będą Rocznicę Komunii św. 5 lipca na Mszy św. o godz. 11:00

| Intencje mszalne bieżącego tygodnia

| Bóg zapłać za składane w ostatnim okresie ofiary w kopertach

| Proszono o przekazanie następującej informacji:

Sołtys wsi, Dariusz Jasiński wraz z zarządem Beskidzka Akademia Piłkarska serdecznie zaprasza rodziców dzieci i młodzieży zainteresowanej zapisem do nowo powstającej w naszej miejscowości szkółki piłkarskiej. Spotkanie organizacyjne odbędzie się 17 czerwca tj. środa o godz. 19:30 w remizie OSP Cieniawa

| Życzymy dobrego tygodnia. Przyjmijcie błogosławieństwo ...

1

'Jezu wierzę, że jesteś prawdziwie obecny w Najświętszym Sakramencie. Kocham Cię nade wszystko i pragnę mieć Cię w duszy swojej. Ponieważ nie mogę Cię przyjąć teraz sakramentalnie zawitaj przynajmniej duchowo do serca mego (w ciszy uświadom sobie obecność Jezusa w swoim sercu). Jako już przybyłego witam Cię i jednoczę się ściśle z Tobą. Nie dozwól mi nigdy oddalić się od Ciebie. Ojcze Przedwieczny ofiaruję Ci Ciało i Krew Syna Twego Jezusa Chrystusa, za grzechy moje, za dusze w czyśćcu cierpiące i za potrzeby Kościoła Świętego'.

'Wierzę w Ciebie, o Jezu w Najświętszym Sakramencie utajony, kocham Cię, Ciebie pragnę. Przyjdź do mego serca, przyjmuję Cię i proszę - już nie odchodź ode mnie'.

'Niechaj pochłonie, proszę, Panie Jezu Chryste, duszę moją ognista i nad miód słodsza siła miłości Twojej. Niech umrę z miłości dla miłości Twojej, który raczyłeś umrzeć z miłości dla miłości mojej' (św. Franciszek).

1

Idźcie ... Mk 16, 15 - XXXVIII Piesza Pielgrzymka Tarnowska ››
Piesza Pielgrzymka Tarnowska na Jasną Górę to wydarzenie, które od ponad trzydziestu siedmiu lat mobilizuje wszystkich tych, którzy chcą przeżyć szczególne 'rekolekcje w drodze'. Pielgrzymka łączy w sobie trudy marszu z modlitwą w niezliczonych intencjach oraz możliwość spotkania niezwykłych ludzi, a zwłaszcza odnowienie przyjaźni z największym Przyjacielem i doświadczenie miłości oraz opieki Jego Matki

Udział w Pieszej Pielgrzymce Tarnowskiej to pokonywanie drogi w sensie dosłownym – fizycznym, tej mierzonej kilometrami, dążącej do sanktuarium Jasnogórskiej Pani, a także, a nawet przede wszystkim drogi w sensie duchowym, czyli ukierunkowanie całego swojego życia na Jezusa i pójście za Nim. Pielgrzymowanie to odzwierciedlenie naszego ziemskiego życia, naszego wędrowania w kierunku życia wiecznego - do domu Ojca. Tarnowska Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę jest jednym ze sposobów głoszenia Ewangelii. Trzeba bowiem pamiętać, że jest ona formą rekolekcji z Mszą Świętą, naukami i nieustanną modlitwą. Jej wspólnotowość daje też wiele okazji do natychmiastowej weryfikacji autentyczności swojego życia duchowego

Tarnowskie pątnictwo swoją historią sięga 1982 roku. Każdego lata, w dniach 17 – 25 sierpnia, na Jasną Górę podąża niezliczona rzesza pielgrzymów. Są oni podzieleni na 25 grup, formowanych przy wyznaczonych parafiach Diecezji Tarnowskiej. Od Krynicy i Krościenka, przez Nowy Sącz, Tarnów, po Mielec i Dębicę, wierni ziemi tarnowskiej łączą się w drodze do Matki Częstochowskiej. I choć dla wielu pobudki do wyruszenia na pielgrzymi szlak są różne, cel pozostaje niezmienny. To podjęcie osobistej próby pogłębienia swojej relacji z samym Jezusem poprzez – niejednokrotnie ciężką – wędrówkę przed Tron Matki Najświętszej – Królowej Polski


Idźcie ... Mk 16, 15

Tegoroczna pielgrzymka ze względu na szczególne okoliczności przybierze formę sztafety. Przez 8 dni szlak PPT będą przemierzały po trzy grupy. Wieczorem zaś uczestnicy autokarami wrócą do domu. Dziewiątego dnia wszystkie grupy pielgrzymkowe będą zaproszone na Jasną Górę, by wspólnie uczestniczyć w Eucharystii przed tronem Maryi.

W jednej grupie będzie mogło znaleźć się około 150 pątników. Co za tym idzie jednego dnia trasę przejdzie 450 pielgrzymów

* Źródło: www.pielgrzymkatarnowska.pl

1

Diecezjalne Święto Rodziny ››
'Wspólnota, wartość, bycie razem, dom, chleb'. Różne są synonimy tego słowa. Coroczne Święto Rodziny to niezwykła tradycja. Choć w nieco zmienionych warunkach, odbyło się ono także i w tym roku. Jak było? Czy udało się spotkać rodzinkę z plakatu promującego spotkanie? Jak myślicie? - Zapraszamy do oglądnięcia filmu Synaj TV



* Źródło: www.synaj.tv



1

Zarządzenie Biskupa Tarnowskiego ››
Zarządzenie Biskupa Tarnowskiego dotyczące uczestnictwa wiernych we Mszach św. i nabożeństwach [29.05.2020]

W związku z decyzją władz państwowych o zniesieniu limitu uczestników zgromadzeń religijnych w kościołach, serdecznie zapraszam wszystkich do uczestnictwa we Mszach św. i nabożeństwach, przy zachowaniu wszelkich zasad bezpieczeństwa.

W czasie, gdy boleśnie doświadczamy skutków pandemii, odpowiedzmy na zaproszenie Jezusa, który mówi: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11,28). Jednocześnie gorąco proszę duszpasterzy, aby dołożyli wszelkich starań, by świątynie były miejscami bezpiecznymi dla wiernych.

Ponadto z dniem 1 czerwca br. odwołuję udzieloną wcześniej ogólną dyspensę od obowiązku uczestnictwa w Mszy Świętej w niedziele i święta nakazane. Jednocześnie utrzymuję dyspensę dla:

- osób w podeszłym wieku

- osób z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura)

- osób, które czują obawę przed zarażeniem COVID-19

Znoszę również wszelkie ograniczenia dotyczące celebrowania chrztów, pogrzebów, Mszy św. w kaplicach prywatnych, półpublicznych i publicznych mieszczących się w domach zakonnych oraz ograniczenia dotyczące posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.

Zachęcam do modlitwy o ustanie pandemii szczególnie przez wstawiennictwo św. Sebastiana i naszego świętego rodaka, Szymona z Lipnicy

† Andrzej Jeż

BISKUP TARNOWSKI



* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

List KEP z okazji 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II ››
Nie lękajcie się, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi
List KEP z okazji 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II Umiłowani Siostry i Bracia!

1. W tym roku świętujemy setną rocznicę urodzin św. Jana Pawła II, który przyszedł na świat 18 maja 1920 roku w Wadowicach. Ten wielki święty wniósł nieoceniony wkład w historię naszego kraju, Europy, świata oraz w historię Kościoła powszechnego. O Karolu Wojtyle powiedziano i napisano już bardzo wiele, dobrze znana jest również jego biografia, która doczekała się licznych ekranizacji. W trudnym dla nas wszystkich czasie – gdy zmagamy się z pandemią koronawirusa i stawiamy pytania o przyszłość naszych rodzin oraz społeczeństwa – warto także zapytać o to, co On dziś miałby nam do powiedzenia? Z jakim przesłaniem zwróciłby się do rodaków w maju 2020 roku?

Jako pierwsze przychodzą nam na myśl słowa, które wypowiedział w homilii rozpoczynającej pontyfikat: „Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi. Dla Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bójcie się! Chrystus wie, co nosi w swoim wnętrzu człowiek. On jeden to wie!” (22.10.1978). Tak, Chrystus wie, co każdy z nas nosi dziś w sobie, On doskonale zna nasze radości, niepokoje, nadzieje, lęki, tęsknoty. Tylko On ma odpowiedź na pytania, które stawiamy sobie w obecnej chwili.

Święty Jan Paweł II był człowiekiem, w którego życiu niezwykle wyraźnie uwidaczniały się cierpienie i niepewność jutra. Jego droga do świętości wiodła przez szereg trudnych doświadczeń życiowych, jak choćby przedwczesna śmierć ukochanej matki czy okrucieństwa II wojny światowej. On przyjmował te wydarzenia z wiarą w to, że historię człowieka ostatecznie prowadzi Pan Bóg, a śmierć nie jest pragnieniem Stwórcy. Gdyby Papież Polak żył dzisiaj, na pewno dobrze rozumiałby osoby, które przebywają w izolacji i kwarantannie. Modliłby się za chorych, zmarłych oraz ich rodziny. Sam przecież wielokrotnie chorował i cierpiał w warunkach szpitalnego odosobnienia, bez możliwości sprawowania Mszy św. z wiernymi. Jego brat Edmund zmarł w wieku 26 lat, jako młody lekarz, kiedy zaraził się od chorej pacjentki, udzielając jej pomocy medycznej. Na jego płycie nagrobnej wyryto napis: „Swe młode życie oddał w ofierze cierpiącej ludzkości”. By upamiętnić swego starszego brata, nasz święty Papież trzymał na swoim biurku lekarski stetoskop. Święty Jan Paweł II rozumiał i cenił pracę lekarzy, pielęgniarek, ratowników i pracowników medycznych, za których często się modlił i z którymi się spotykał.

2. Początek kapłańskiej drogi Karola Wojtyły miał miejsce w czasie II wojny światowej. Wraz ze swoimi rodakami był on ofiarą dwóch totalitarnych systemów: narodowego i międzynarodowego socjalizmu. Obydwa odrzucały Boga. Obydwa wyrosły na pysze, pogardzie dla innych i nienawiści. Obydwa odbierały wolność i godność człowiekowi. Obydwa niosły strach i śmierć. Obydwa te systemy ściśle też ze sobą współpracowały, aby doprowadzić do eksterminacji polskiej inteligencji, a naród polski przekształcić w rzesze niewolników. W tym czasie młody Karol Wojtyła był robotnikiem w kamieniołomach fabryki chemicznej Solvay w podkrakowskich Łagiewnikach.

Następny rozdział księgi życia św. Jana Pawła II to posługa księdza oraz biskupa krakowskiego. Po dwuletnich studiach w Rzymie został wikariuszem i katechetą w parafii w Niegowici, później pracował w Krakowie. Wykładał w seminariach duchownych i na uniwersytetach. 29 września 1958 roku został wyświęcony na biskupa pomocniczego archidiecezji krakowskiej, a w roku 1964 został jej arcybiskupem metropolitą. Brał czynny udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II. W roku 1967 papież Paweł VI mianował go kardynałem. W czasach komunistycznego reżimu stanowczo bronił chrześcijańskich wartości. Otwarty na dialog, w każdym widział brata. Nieustannie apelował o poszanowanie godności każdego człowieka. Emanował entuzjazmem duszpasterskim. Wiele serca poświęcał pracy z młodzieżą, studentami, z młodymi małżeństwami. Wycieczki w góry, na narty, obozy na łonie natury służyły mu zbliżaniu ludzi do Boga. Żartował, słuchał i uczył, stawiając młodym wysokie cele i wymagania. „Odkrycie Chrystusa to najpiękniejsza przygoda waszego życia” – mówił najpierw do młodzieży w Polsce, a potem – na całym świecie.

I tak nadszedł historyczny dzień 16 października 1978 roku, gdy kard. Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Tu okazało się, jak ważną postacią w jego życiu był kard. Stefan Wyszyński. Po wyborze na papieża, Jan Paweł II powiedział: „Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, niecofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twojego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła. Gdyby nie było Jasnej Góry”. Obydwaj byli głęboko związani z sanktuarium jasnogórskim. Tam wszystko zawierzali Matce Bożej.

Wybór kard. Karola Wojtyły na następcę św. Piotra otworzył nowy rozdział nie tylko w jego życiu, ale także w historii Kościoła w Polsce i na świecie. Niespełna rok później zabrzmiały w Polsce słowa modlitwy: „Wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież. Wołam z całej głębi tego Tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. Te słowa, wypowiedziane 2 czerwca 1979 roku podczas Mszy św. na ówczesnym Placu Zwycięstwa w Warszawie, stały się momentem zwrotnym w procesie polskich przemian demokratycznych. Dodały odwagi i nadziei, której Polacy wówczas tak bardzo potrzebowali. Dzisiaj – z perspektywy czasu – możemy traktować je jako słowa prorocze.

3. Święty Jan Paweł II głosił Ewangelię na całym świecie. Odwiedził 132 kraje i około 900 miejscowości. Jego nauczanie jest wciąż aktualne. Warto do niego sięgać, także poprzez internet i media społecznościowe, wykorzystując możliwości, które stwarzają nowe technologie. Już w 2002 roku Papież wzywał przecież cały Kościół do wypłynięcia „na głębię cyberprzestrzeni”.

Głosząc konieczność poszanowania praw każdej osoby ludzkiej, Papież bronił najsłabszych i bezbronnych. Dzisiaj, gdy w czasie pandemii koronawirusa świat walczy o każde ludzkie życie, trzeba przypomnieć, że Jan Paweł II domagał się ochrony życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci. Podkreślał, że w żadnej dziedzinie życia prawo cywilne nie może zastąpić właściwie ukształtowanego sumienia. Kiedy wielu niepokoją zmiany demograficzne, wyludnianie się i starzenie Europy, jego słowa są nadal aktualną przestrogą: „naród, który zabija własne dzieci, jest narodem bez przyszłości”. W 1991 roku, w Radomiu, św. Jan Paweł II mówił: „Do tego cmentarzyska ofiar ludzkiego okrucieństwa w naszym stuleciu dołącza się inny jeszcze wielki cmentarz: cmentarz nienarodzonych, cmentarz bezbronnych, których twarzy nie poznała nawet własna matka, godząc się lub ulegając presji, aby zabrano im życie, zanim jeszcze się narodzą. A przecież już miały to życie, już były poczęte, rozwijały się pod sercem swych matek, nie przeczuwając śmiertelnego zagrożenia. A kiedy już to zagrożenie stało się faktem, te bezbronne istoty ludzkie usiłowały się bronić. Aparat filmowy utrwalił tę rozpaczliwą obronę nienarodzonego dziecka w łonie matki wobec agresji. Kiedyś oglądałem taki film – i do dziś dnia nie mogę się od niego uwolnić, nie mogę uwolnić się od jego pamięci. Trudno wyobrazić sobie dramat straszliwszy w swej moralnej, ludzkiej wymowie”.

Polacy i Polska stanowili bardzo ważną część życia św. Jana Pawła II, który po latach wyznał: „Sprawy mojej Ojczyzny zawsze były i są mi bardzo bliskie. Wszystko, co przeżywa mój naród, wszystko to głęboko noszę w sercu. Dobro Ojczyzny uważam za moje dobro” (audiencja do Polaków z okazji 20. rocznicy pontyfikatu, 1998). Polska była krajem, który Ojciec Święty odwiedzał najczęściej – odbył do Ojczyzny dziewięć pielgrzymek. Przyjeżdżał zawsze z konkretnym przesłaniem do rodaków, dostosowanym do aktualnie panującej sytuacji religijnej i politycznej. Każda z pielgrzymek była traktowana przez Polaków jako narodowe rekolekcje, a w spotkaniach z Papieżem uczestniczyły miliony osób. Święty Jan Paweł II wzywał Polaków do sprawiedliwości społecznej i wzajemnego szacunku. Mówił: „«Jeden drugiego brzemiona noście» – to zwięzłe zdanie Apostoła jest inspiracją dla międzyludzkiej i społecznej solidarności. Solidarność – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu. Jedni przeciw drugim. I nigdy «brzemię» dźwigane przez człowieka samotnie” (Gdańsk, 1987).

4. Dla wielu osób świadectwo o prawdziwości Ewangelii, jakie dał całemu światu św. Jan Paweł II, wybrzmiało najbardziej przekonująco wtedy, gdy przyszło mu osobiście zmagać się z cierpieniem i chorobą, a na koniec życia stanąć wobec konieczności śmierci. Po raz pierwszy z doświadczeniem wielkiego cierpienia spotkał się w związku z zamachem na swoje życie 13 maja 1981 roku. Kardynał Stanisław Dziwisz, wieloletni osobisty sekretarz św. Jana Pawła II i świadek jego świętości, tak wspominał ten niezwykle dramatyczny czas: „Pamiętam, że w momencie zamachu na Placu św. Piotra [Papież] zachował duży spokój i opanowanie, choć sytuacja była dramatyczna, a zagrożenie życia ogromne. Pytany przeze mnie, potwierdził, że odczuwa ból spowodowany przez rany, pokazał też ich miejsca. Nie można jednak mówić o żadnej panice. Zanim stracił świadomość, od razu też zawierzał się Maryi i mówił, że przebacza temu, który do niego strzelił”.

W ostatnim dniu swojej ziemskiej pielgrzymki, 2 kwietnia 2005 roku, Jan Paweł II był pełen wewnętrznego pokoju i poddania się woli Bożej. Jak wspomina kardynał Dziwisz, Papież był „zanurzony w modlitwie, miał świadomość swojego stanu i tego, co się z nim dzieje. Prosił, żeby czytać mu fragmenty Ewangelii według św. Jana, żegnał się ze współpracownikami, przyszedł m.in. kard. Joseph Ratzinger, były siostry zakonne, które mu posługiwały, był także fotograf Arturo Mari. Odprawialiśmy jeszcze Mszę św. ze Święta Miłosierdzia Bożego, stawał się coraz słabszy, z coraz mniejszą świadomością, ale gotowy na przejście do Domu Ojca”.

Podczas pogrzebu Jana Pawła II, 8 kwietnia 2005 roku, wiatr silnym podmuchem zamknął księgę Ewangeliarza znajdującą się na jego trumnie. Tak jakby zamknął księgę jego życia. Na zakończenie uroczystości wierni zebrani na Placu św. Piotra wołali „Santo Subito!” – Natychmiast świętym!”. W ten sposób prosili, aby Kościół ogłosił to, czego sami byli pewni: ten Papież był człowiekiem prawdziwie świętym!

Cieszymy się bardzo, że 7 maja tego roku – niemal dokładnie w setną rocznicę przyjścia na świat Jana Pawła II – w bazylice pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wadowicach, gdzie został ochrzczony, za zgodą Stolicy Apostolskiej rozpoczął się proces beatyfikacyjny jego Rodziców: Sług Bożych Emilii i Karola Wojtyłów. Wiemy dobrze, że nie byłoby takiego człowieka, kapłana i biskupa jak Karol Wojtyła, gdyby nie było wielkiej wiary jego Rodziców.

5. Papież Franciszek, który kanonizował Jana Pawła II, we wstępie do książki opublikowanej w Watykanie z okazji stulecia urodzin Papieża Polaka wyznał: „Wiele razy w czasie mojego życia kapłańskiego i biskupiego spoglądałem na niego, prosząc w moich modlitwach o dar wierności Ewangelii, tak jak on dawał o niej świadectwo. (…) Już piętnaście lat dzieli nas od jego śmierci. Może to niewiele, ale to bardzo długo dla nastolatków i młodych ludzi, którzy go nie znali lub którzy mają tylko kilka mglistych wspomnień o nim z dzieciństwa. Z tego powodu w setną rocznicę jego urodzin słusznie było upamiętnić tego wielkiego świętego świadka wiary, którego Bóg dał swojemu Kościołowi i ludzkości” (San Giovanni Paolo II, 100 anni, Parole e Immagini, Prefazione di Papa Francesco [Święty Jan Paweł II, 100 lat. Słowa i Obrazy, Wstęp Papieża Franciszka], Città del Vaticano, Libreria Editrice Vaticana 2020, s. 3, 6).

Od śmierci św. Jana Pawła II ludzie z całego świata modlą się nieprzerwanie u jego grobu w Bazylice św. Piotra. Za jego przyczyną proszą Boga o potrzebne łaski. Dołączmy i my do nich i módlmy się – przez jego wstawiennictwo – w intencjach, które głęboko nosimy w naszych sercach. Prośmy za naszą Ojczyznę, Europę i cały świat. Módlmy się o ustanie pandemii, za chorych, zmarłych i ich rodziny, za lekarzy, służbę medyczną i tych wszystkich, którzy narażają swoje życie dla naszego bezpieczeństwa. Niech setna rocznica urodzin Papieża Polaka będzie dla nas wezwaniem do braterstwa i jedności. Niech będzie źródłem nadziei i zaufania Miłosierdziu Bożemu.

Święty Janie Pawle II, módl się za nami. Amen.

Warszawa, 7 maja 2020 roku

Abp Stanisław Gądecki
Arcybiskup Metropolita Poznański, Przewodniczący KEP Wiceprzewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE)

Bp Artur G. Miziński
Sekretarz Generalny Konferencji Episkopatu Polski

Abp Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski, Zastępca Przewodniczącego KEP



* Źródło: www.episkopat.pl

1

List prymasa Polski przed beatyfikacją kard. St. Wyszyńskiego ››
Zwiastun Dobrej Nowiny, Świadek Chrystusa Ukrzyżowanego, Orędownik Prawdy i Wolności
List prymasa Polski przygotowujący do beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego

Umiłowani Siostry i Bracia

W tekstach Pisma Świętego czytanych podczas dzisiejszej niedzielnej Eucharystii mowa jest o dwóch niezwykle ważnych i cennych darach, jakie otrzymujemy od Boga. Są nimi sól i światło. Jedno i drugie jest niezbędne dla życia człowieka i przyrody, która go otacza. Sól przecież nadaje smak pokarmom i zachowuje je przed zepsuciem, światło natomiast ogrzewa i oświeca. Słowo Boże zwraca jednak naszą uwagę na głębsze znaczenie tych darów. Obraz soli i światła to nauka jaką otrzymuje każdy z nas od Chrystusa. Jako Jego uczniowie nosimy w sobie jej niepowtarzalny „smak”. Naszym zaś zadaniem jest to, by nie zatrzymywać Chrystusowej nauki dla siebie, ale należy przenosić ją tam, gdzie życie utraciło swój smak i panuje ciemność. Dlatego tak ważne jest nasze codzienne zaangażowanie w głoszenie Ewangelii i dawanie o niej świadectwa, wówczas światło słowa Bożego, które w sobie nosimy, zabłyśnie w ciemnościach(Iz 58,10) i będzie świeciło wszystkim, którzy są w domu (Mt 5,15).

Solą ziemi i światłem świata był i ciągle jest Sługa Boży, kardynał Stefan Wyszyński. Możemy o nim powiedzieć, tak jak św. Paweł o sobie mówił mieszkańcom Koryntu, że nie przybył, aby błyszczeć słowem i mądrością, ale głosić Boże słowo, nie znał niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, stawał przed ludźmi w słabości i bojaźni, by ukazywać moc Bożą (por. 1Kor 2,1-5). Siedemdziesiąt jeden lat temu, w święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego 1949 roku, prymas Polski Stefan Wyszyński stanął z wielkim drżeniem (1Kor 2,3), a jednocześnie z pokorą i dumą przed podwojami „prastarej, płodnej matki kościołów polskich, bazyliki prymasowskiej”, by odbyć ingres do gnieźnieńskiej katedry. Cztery dni później, 6 lutego, uczynił to samo w stolicy Polski. W liście pasterskim na tą uroczystość napisał, że „ze czcią wielką i z religijnym namaszczeniem” stawia „swe stopy na warszawskim bruku (…) obmytym krwią ofiarną najlepszych, bohaterskich dzieci tego wspaniałego miasta” (02.02.1949 r.).

Wracamy dziś pamięcią do tych dwóch ingresów prymasa Polski, ponieważ przypominają one, że jego pasterska posługa w naszej Ojczyźnie była niczym sól i światło, bo dawała ludziom smak wiary na godne życie dzieci Bożych i wlewała nadzieję w niejedno ludzkie serce, w którym zgasła ufność. Kiedy prymas Stefan Wyszyński obejmował biskupie stolice w Gnieźnie i Warszawie, wypowiedział program swojej posługi. W liście na dzień ingresu pisał: „Nie przychodzę jako nieprzyjazny człowiek, ale jako zwiastun Dobrej Nowiny! Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego (…). Idę, by zwiastować Wam Ojca, który jest w niebie, (…) by głosić Wam miłość, pokój i dobro, by wszczepiać w dusze Wasze nowe życie łaski Bożej, by serca otuchą krzepić” (02.02.1949 r.).

Dzisiaj, kiedy spoglądamy z perspektywy czasu na jego ponad trzydziestoletnią prymasowską posługę, kiedy oczekujemy na czerwcowy dzień jego beatyfikacji, z przekonaniem możemy powiedzieć, że nakreślone zadania wypełnił. Nie sposób wymienić wszystkich Jego dokonań, ale warto zwrócić uwagę na niektóre z nich, a zwłaszcza na słowa wypowiedziane przez niego u początku prymasowskiej posługi, które wiernie realizował i były dla niego drogowskazem.

'Przychodzę (…) jako zwiastun Dobrej Nowiny'

Prymas Stefan Wyszyński miał świadomość tego, że w pierwszym rzędzie dla powierzonych mu kapłanów i wiernych jest pasterzem. Dlatego też, wielką wagę przykładał do głoszenia Bożego słowa. Zdawał sobie sprawę z tego, że „potrzebna jest światu Ewangelia, głoszona przez Kościół” (Domaniewice, 23.05.1971), a „biskup jest po to, by głosił Ewangelię” (Warszawa 24.09.1975). Nie sposób zliczyć kazań, homilii, przemówień, listów pasterskich, w których przepowiadał Dobrą Nowinę o zbawieniu. Ten Boży Pasterz był wiernym głosicielem Ewangelii w słowie i czynie. Bardzo kochał Kościół, czuł się za niego odpowiedzialny, patrzył na niego oczami samego Chrystusa jak na Oblubienicę. Zwiastowanie wiernym Dobrej Nowiny, rozumiał jako zadanie, które ciągle musi trwać. Prymas uczył, że „Ewangelia i krzyż to nie są zabytki, że Kościół to nie archiwum – to aktualne życie! Nie wystarczy wspominać i mówić. Tak, to było dobre tysiąc lat temu, ale dziś? Właśnie i dziś aktualna jest Ewangelia i krzyż Chrystusowy, i dziś jest potrzebna służba Kościoła Chrystusowego Narodowi przez biskupów i kapłanów. Bo Kościół Chrystusowy to Kościół Boga Żywego, to Chrystus, który nie umiera. On żyje w nas!” (Gniezno, 24.04.1977 r.).

Istnieje dzisiaj potrzeba przypomnienia tych prymasowskich słów, kiedy wiara w Polsce u wielu ludzi, zwłaszcza w młodym pokoleniu, gaśnie. Kardynał Stefan Wyszyński staje się dla nas ogromnym wyrzutem sumienia, że niekiedy z obojętnością przechodzimy wobec wyzwań Chrystusowej Ewangelii i przypominamy zwietrzałą sól, która utraciła swój smak i nie świecimy przykładem żywej wiary otrzymanej na chrzcie świętym (por. Mt 5,13.15). Nie należy zapomnieć o tym, że wyrośliśmy z chrześcijańskich korzeni, tak jak i Europa, której jesteśmy częścią, wyrosła z tych samych korzeni co Polska.

'Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego'

Prymas Tysiąclecia jest dla nas nie tylko wzorem przepowiadania Dobrej Nowiny o zbawieniu. Jego życie dowodzi, że możliwe jest zachowanie właściwej równowagi pomiędzy tym, co się głosi, a codziennością. Był wierny temu, co przyrzekł w dniu ingresu: „Idę przepowiadać Wam Chrystusa ukrzyżowanego”. Słowa te urzeczywistniły się bardzo szybko, kiedy doświadczył tułaczki i więzienia, pozbawiono go możliwości spełniania biskupiej posługi, zabroniono bezpośrednich kontaktów z kapłanami i wiernymi jego dwóch archidiecezji, odizolowano go od świata, tak jakby był największym zbrodniarzem i przestępcą. Ale także po uwolnieniu, niemal przez wszystkie lata prymasowskiej posługi, spotykał się ze strony ówczesnej komunistycznej władzy z upokorzeniami, oskarżeniami o zdradę Ojczyzny, o współpracę z obcymi mocarstwami. Stał się w ten sposób świadkiem Chrystusa ukrzyżowanego i przykładem wytrwałego znoszenia każdych cierpień. Dlatego po latach, u schyłku swojego życia, mógł otwarcie wyznać: „Z wielu rzeczy musiałem zrezygnować. Ale jednego nie mogłem się wyrzec: odwagi, męstwa i gotowości na każdą ofiarę, której Pan Bóg ode mnie zażąda. A wiecie, że zażądał wiele.” (Gniezno, 02.02.1979 r.). Kiedy patrzymy na ten jakże bolesny, ale i potrzebny wymiar życia prymasa Stefana Wyszyńskiego, przypominamy sobie słowa św. Pawła z drugiego dzisiejszego czytania: Postanowiłem (…) nie znać niczego więcej, jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego (1Kor 2,2). Prawdziwy uczeń Chrystusa bierze każdego dnia krzyż i w ten sposób Go naśladuje (por. Mt 16,24). Chociaż współczesny człowiek często wzbrania się przed taką perspektywą swojego życia i chciałby uciec przed tym, co wymaga trudu, poświęcenia i odwagi w wyznawaniu wiary, to tylko w taki sposób idzie się do świętości i doskonałości – przez krzyż i ofiarę z życia. Przypomina nam o tym sam Chrystus, który będąc w pełni solą ziemi i światłem świata nadaje smak i moc naszemu życiu. Przypomina o tym również Wielki Prymas Tysiąclecia poprzez swoją heroiczną wiarę, która nie cofnęła się nawet przed upokarzającym więzieniem.

'Przychodzę (…), by serca otuchą krzepić'

Ksiądz prymas Stefan Wyszyński zapewniał też w dniu swojego ingresu, że przychodzi, by serca otuchą krzepić. Zadanie to wypełniał nie tylko poprzez głoszenie Ewangelii, ale również przez to, że okazał się prawdziwym Ojcem Narodu sponiewieranego, upokorzonego i zniewolonego przez komunistyczny reżim. Dlatego wołał do rządzących, by uszanowali „prawo do prawdy, prawo do sprawiedliwości, prawo do szacunku, prawo do miłości, prawo do wolności, prawo do wolności sumienia, wyznania i do służby Bożej, prawo do katolickiego wychowania dzieci i młodzieży” (Gniezno, 14.04.1966 r.). Wiele razy upominał się o te elementarne prawa przysługujące każdemu człowiekowi. W okresach niepokojów społecznych zapewniał, że „Kościół nigdy nie mobilizuje dzieci żadnego narodu przeciwko temu narodowi i jego prawdziwemu dobru, przeciwko państwu i tym, którzy państwem władają” (Gniezno, 14.04.1966 r.).

Wsłuchując się w głosy współczesnych polityków, ludzi nauki i kultury, dziennikarzy i publicystów, osób odpowiedzialnych za wychowanie młodego pokolenia, należy przypomnieć jakże aktualne dzisiaj słowa wielkiego Ojca Narodu, które mogą stać się przesłaniem kierowanym do każdego z nas. „Jesteśmy przekonani – mówił prymas Stefan Wyszyński – że lepiej jest, gdy Naród wierzy, niż gdyby nie wierzył, że umacnianie wiary bardziej służy jedności Narodu, aniżeli jej niszczenie. (…) Umacnianie w Narodzie wiary w Boga Jedynego i Żywego dobrze Polsce służy. Sami oceńcie, co lepiej służy Narodowi: czy to, że jest zjednoczony w imię Boga Żywego, czy to, że jest bez Boga w sercu?” (Gdańsk, 18.01.1959 r.).

Trwając w oczekiwaniu na beatyfikację wiernego i oddanego Chrystusowi Pasterza, nie ustawajmy w pogłębianiu naszej wiary. Wracajmy do naszych korzeni, do chrztu świętego, który uczynił nas dziećmi Bożymi i dał nam nowe życie w Chrystusie. Bądźmy też wyrazicielami głębokiej wdzięczności wobec Boga za wkrótce błogosławionego Stefana Wyszyńskiego, który w naszych czasach staje się przykładem świadka Chrystusowej Ewangelii, uczy wiernego trwania pod Jego krzyżem i jest ojcem, który otuchą krzepi ludzkie serca.

Niech czas, poprzedzający dzień beatyfikacji Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Stefana Wyszyńskiego, stanie się dla wszystkich okazją do przypomnienia sobie jego nauczania. Niech przez modlitwę przygotuje nas i sprawi, abyśmy odpowiadając na nasze powołanie, stawali się w tym świecie solą ziemi i światłem świata, którzy – jak wzywa nas papież Franciszek – będą dawać innym „wyraźne świadectwo o zbawczej miłości Pana” (por. EG 121). Na owocne przeżycie duchowego przygotowania do beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia wszystkim z serca błogosławię.

† Wojciech Polak

Arcybiskup Metropolita Gnieźnieński, Prymas Polski



* Źródło: www.prymaspolski.pl

1

Totus Tuus – XX Dzień Papieski 2020 ››
Totus Tuus – XX Dzień Papieski 11 października 2020

Każdego roku, w niedzielę poprzedzającą wybór Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową, w całej Polsce oraz środowiskach polonijnych obchodzony jest Dzień Papieski, podczas którego przypominana jest postać i nauczanie św. Jana Pawła II. Dniu Papieskiemu towarzyszy co roku kilkadziesiąt dużych wydarzeń artystycznych, zarówno o zasięgu lokalnym, jak i ogólnopolskim

Dzień Papieski co roku ma swoje hasło, wskazujące na istotny obszar papieskiego nauczania. W tym roku, gdy przypada 100. rocznica urodzin Karola Wojtyły, hasłem Dnia Papieskiego będą słowa biskupiego zawołania Jana Pawła II – 'Totus Tuus' (Cały Twój). Wydawać by się mogło, że już je znamy, widzieliśmy je wielokrotnie wraz z papieskim herbem św. Jana Pawła II. Warto jednak sięgać do głębi tych słów w życiu Papieża Polaka i duchowości chrześcijańskiej

Biskupie hasło wyrażało przywiązanie przyszłego papieża do pobożności maryjnej i towarzyszyło mu przez całe życie. Słowa te, widoczne w papieskim herbie, były związane z dojrzałym życiem papieża i wyrażały jego postawę wobec Boga i Maryi, a w konsekwencji do człowieka i całego świata. Życie św. Jana Pawła II było coraz pełniejszą realizacją zawierzenia Bogu przez Maryję. Zawierzenie Bogu przez Maryję nadaje sens ludzkiemu życiu, pokazuje, że ziemia potrafi oddychać Niebem, a słaby człowiek dzięki mocy Słowa dojrzewa do świętości

Zawierzenie Maryi łączyło myślenie i działanie Papieża Polaka i Prymasa Tysiąclecia. Stąd też XX Dzień Papieski będzie opromieniony radością z beatyfikacji Sługi Bożego, kardynała Stefana Wyszyńskiego, zapowiedzianej na 7 czerwca 2020 roku. Chcemy, aby papieskie wezwanie Totus Tuus prowadziło także nas do zrozumienia i przyswojenia sobie postawy zawierzenia i ufności Bogu

Dzień Papieski oprócz wymiaru intelektualno-duchowego i artystycznego ma także aspekt charytatywny. Tego dnia prowadzona jest zbiórka pieniędzy na rzecz funduszu stypendialnego dla zdolnej młodzieży z niezamożnych rodzin. Podopieczni Fundacji 'Dzieło Nowego Tysiąclecia' są nazywani 'żywym pomnikiem' św. Jana Pawła II, a wspieranie ich jest wyrazem wdzięczności Polaków wobec swojego Wielkiego Rodaka. Środki pozyskane w ramach zbiórek oraz inne indywidualne darowizny od osób fizycznych pozwolą na pokrycie stypendiów dla 2000 młodych osób

* Źródło: www.dzielo.pl

1

Eucharystia daje życie - Program duszpasterski na lata 2019-2022 ››
Eucharystia daje życie – to temat trzyletniego programu duszpasterskiego Kościoła w Polsce na lata 2019-2022. Rozpocznie się on 1 grudnia wraz z pierwszą Niedzielę Adwentu. Jest to kontynuacja teologiczno praktycznej refleksji nad sakramentami wtajemniczenia chrześcijańskiego

Dwie ostatnie edycje programów duszpasterskich były poświęcone sakramentom chrześcijańskiego wtajemniczenia: chrztu świętemu i bierzmowaniu. Teraz przychodzi czas na refleksję o Eucharystii i mocne postawienie akcentu w ukierunkowanych tematycznie działaniach pastoralnych na Tego, który przychodzi do nas w sakramencie miłosierdzia, znaku jedności, węźle miłości i paschalnej uczcie, dzięki której ludzkie dusze napełnione są łaską i otrzymują już na ziemi zadatek życia wiecznego

Temat nowego programu duszpasterskiego 'Eucharystia daje życie' jest w pewnym stopniu parafrazą tytułu encykliki Jana Pawła II 'Ecclesia de Euchristia'. Podejmując próbę wyjaśnienia tezy ujętej słowami: 'Kościół żyje dzięki Eucharystii'

Eucharystia daje życie - Tematyka, założenia i cele programu duszpasterskiego dla Kościoła w Polsce na lata 2019–2022


Na pierwszy rok pracy duszpasterskiej Komisja Duszpasterstwa KEP przygotowała na ten rok 5 zeszytów tematycznych:

Pierwszy, zeszyt teologiczno – pastoralny – ma charakter teoretyczny.

Drugi – zeszyt homiletyczny – to zbiór myśli wpisany w pewien klucz, który może pomóc w konstruowaniu dobrych homilii na przestrzeni całego roku liturgicznego. Materiały zawarte w zeszycie mogą być również inspiracją rozważań podejmowanych w ramach parafialnych Kręgów Biblijnych.

Trzeci zeszyt – liturgiczny – to 12 scenariuszy wprowadzających do nabożeństw i Mszy św. sprawowanych w pierwsze czwartki miesiąca, skoncentrowanych wokół adoracji Jezusa Eucharystycznego i modlitwy za kapłanów.

Czwarty zeszyt, katechetyczny, nie dotyczy, jak się może wydawać, katechezy w szkole, ale katechezy przyparafialnej, której ożywienie jest bardzo ważnym zadaniem duszpasterskim. Ks. Roman Chromy zaznaczył, że materiały zawarte w zeszycie przygotowane są z myślą o formacji członków parafialnych rad duszpasterskich, o pracy z rodzicami dzieci pierwszokomunijnych, podejmowanej w wielu parafiach w rytmie miesięcznym oraz o katechezie dla wiernych dorosłych, prowadzonej w ramach formacji różnych wspólnot.

Piąty zeszyt, maryjny, zawiera inspiracje homiletyczne na święta i nabożeństwa maryjne a także materiały, które można wykorzystać jako konferencje podczas pielgrzymek, czy rozważania podczas adoracji eucharystycznych

* Źródło: www.episkopat.pl

1

Radiowo-Internetowe Studium Biblijne - audycje nowego semestru ››
Za nami cykl wykładów wprowadzających w lekturę Pisma Świętego, prezentacja najważniejszych postaci bliblijnych, próba odczytania z Biblii chrześcijańskiego Credo, pochylenie się nad tajemnicą Boga Ojca, Jezusa Chrystusa i Ducha Świętego. Tematem Studium była także rzeczywistość Kościoła zapowiadanego w Starym Testamencie i urzeczywistniona w Nowym, a także sakramenty Kościoła ...

Od pierwszej niedzieli października na antenie diecezjalnego radia RDN zostanie wyemitowana pierwsza audycja nowego semestru Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego. W tym roku wykłady i audycje będą poświęcone Matce Bożej

Maryja jawi nam się najpierw jako Niewiasta z Księgi Rodzaju, później jest zapowiadana poprzez biblijne postacie kobiet jak Anna czy Judyta. To będzie pierwsza część naszych spotkań, czyli próba zobaczenia Maryi w Starym Testamencie. Czytając Nowy Testament będziemy się starali namalować portret Matki Bożej, nakreślić główne rysy Jej historii. W trzecie części Studium skupimy się na mariologii pierwszych wieków chrześcijaństwa, obecności Maryi w sztuce i muzyce

1

Pierwszy wykład tego semestru już w niedzielę 6 października o godz. 18:00. Powtórka w poniedziałki o godz. 20:10. Materiały w formie wykładu dostępne będą także na stronie Gościa Tarnowskiego oraz radia RDN

Komunikat Biskupa na temat Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego

Drodzy Diecezjanie!

Gorąco zapraszam Was do uczestnictwa w kolejnym roku wykładów prowadzonych w ramach Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego.

W ramach tegorocznych wykładów, które rozpoczynają się od dzisiejszej niedzieli, zostaną podjęte tematy dotyczące osoby Matki Bożej, prezentujące Jej figury/zapowiedzi w Starym Testamencie, historię Maryi w Nowym Testamencie oraz dziejach pierwotnego Kościoła, a także Jej obraz nakreślony przez teologię, muzykę i sztukę.

Audycje Studium Biblijnego będą emitowane na falach Diecezjalnego Radia RDN Małopolska oraz RDN Nowy Sącz w każdą niedzielę o godz. 18:00 oraz powtarzane w poniedziałki o godz. 20.10. Teksty oraz pliki dźwiękowe z wykładami będą zamieszczane na stronach internetowych Tarnowskiego Gościa Niedzielnego oraz Radia RDN.

Bardzo zachęcam do skorzystania z tej cennej oferty, która znacząco wpisuje się w potrzebę katechezy dorosłych, o czym była mowa w ubiegłą niedzielę w ramach tematyki 25. niedzieli synodalnej.

Wszystkim słuchaczom Radiowo-Internetowego Studium Biblijnego życzę pogłębienia wiedzy oraz wzrostu wiary poprzez osobiste spotkania z Bogiem obecnym w swoim Słowie.

W tym duchu udzielam pasterskiego błogosławieństwa

† Andrzej Jeż

BISKUP TARNOWSKI

* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

Open Doors - Światowy Indeks Prześladowań 2019 ››
Światowy Indeks Prześladowań jest rankingiem 50 krajów, gdzie chrześcijanie doświadczają największych prześladowań. Indeks jest publikowany co roku przez Open Doors. W tych wspomnianych krajach żyje ok. 650 mln chrześcijan a ponad 245 mln jest narażonych na szczególnie silne prześladowania

W okresie sprawozdawczym od 01.11.2017 do 31.10.2018 r. Open Doors badało sytuację chrześcijan w 150 krajach, aby ostateczne wyniki przedstawić w Światowym Indeksie Prześladowań 2019 r. Corocznie publikowany ranking wymienia 50 państw o najcięższych prześladowaniach chrześcijan. Od Chin po Afrykę Subsaharyjską gwałtowne ataki na chrześcijan i kościoły znacznie wzrosły. Jednak udokumentowane zabójstwa 4136 chrześcijan w porównaniu z 2782 z roku poprzedniego tylko częściowo opisują zakres prześladowań. W coraz większej liczbie krajów chrześcijanie doświadczają wykluczenia społecznego i ucisku ze strony państwa, ponieważ nie chcą podążać za daną ideologią czy religią, lecz za swoją wiarą. Molestowanie i inwigilacja coraz bardziej zmuszają ich do życia w podziemiu i poważnie ograniczają prawo do wolności religijnej. Termin 'prześladowania' opiera się na definicji UNHCR

Kraje o najwyższym wzroście prześladowań - W tym roku w pierwszej piętce znalazły się: Chiny, Republika Środkowoafrykańska oraz Algieria

Kraje o najsilniejszych prześladowaniach - W tym roku w pierwszej piętce znalazły się: Korea Północna, Afganistan, Somalia, Libia, Pakistan

W tym roku w Indeksie znalazły się nowe kraje takie jak: Federacja Rosyjska oraz Maroko

We współpracy z bezpośrednio dotkniętymi chrześcijanami z tamtych miejsc, jak i przy pomocy zewnętrznych ekspertów oraz analizy dokonane przez międzynarodowy zespół Open Doors powstała sprawdzona przez lata metodologia, która stara się ocenić zakres prześladowań zobrazowany w aktualnym Indeksie

Celem opracowania jest, aby kościoły, media, politycy i społeczeństwo byli świadomi sytuacji ciemiężonych chrześcijan oraz by chcieli stać się dla nich ambasadorami zachęty i pomocy. Zarejestrowana i udokumentowana jest także siła prześladowania i ucisku chrześcijan z całego świata. Dowiedz się więcej na temat prześladowanych chrześcijan!

1

Światowy Indeks Prześladowań ma jeszcze jedno ważne przesłanie: nawet w bardzo wrogich chrześcijanom państwach istnieje żywy i rozrastający się Kościół. Chrześcijanie w ukryciu trwają w swojej wierze. Potrzebują jednak naszej pomocy. Za każdym miejscem w Indeksie kryją się dzieci, kobiety i mężczyźni, którzy każdego dnia są szpiegowani, maltretowani, aresztowani lub nawet zabijani za przyznanie się do Jezusa Chrystusa. Wzmocnijmy prześladowanych chrześcijan naszą modlitwą i dajmy im do zrozumienia: Nie jesteście sami - jesteśmy po Waszej stronie!

* Źródło: www.opendoors.pl



 Stowarzyszenie Pomoc Kościołowi w Potrzebie: Prześladowani i Zapomniani - Raport o Chrześcijanach prześladowanych za wiarę w latach 2017-2019

* Źródło: www.pkwp.org

1

Internetowy poradnik katolika na portalu diecezji tarnowskiej ››
Orędzie chrześcijańskie, zwracając się do człowieka jako istoty rozumnej, ma to do siebie, że wywołuje pytania. Jest to naturalny element doświadczenia chrześcijańskiego. Z tej racji wiara chrześcijańska w swoim dialogu z człowiekiem, do którego się zwraca, od samego początku korzysta z tego narzędzia rozumowego, którym jest filozofia. W ciągu wieków wniosła ona niezwykle ważny wkład w dialog Kościoła ze światem, ukazując między innymi, że wiara jest rozumna i może dojrzewać na gruncie akceptowania tego, co rozum odkrywa i co go kształtuje. Z akceptowania rozumu narodziła się w okresie średniowiecza teologia naukowa, która jest dziedziną nauki służącą człowiekowi w dążeniu do zbawienia. Tradycyjne ujęcie nazywa teologię „wiedza zbawienia” (scientia salutis). Słusznie więc postępuje Kościół, gdy kultywuje w ramach swojej misji wielką troskę o rozwój filozofii i teologii oraz broni statusu naukowego tych dziedzin wiedzy. Kultywując zaś te dziedziny wiedzy, Kościół zachęca do korzystania z jej wyników w życiu chrześcijańskim.

W czasach, w których żyjemy, mnożą się pytania pod adresem wiary katolickiej. Stawiają je zarówno ludzie wierzący, jak i ci, którzy szukają drogi do wiary i Kościoła. Te pytania są czymś naturalnym i domagają się odpowiedzi. Zmieniające się czasy nie powodują zmian w wierze, ale stawiają, i to nawet bardzo zasadnicze, pytania odnośnie do tego, jak powinna się ona wyrazić w nowych czasach i na co powinno się zwrócić uwagę w nowych okolicznościach.

Chcemy wyjść naprzeciw pojawiającym się dzisiaj pytaniom dotyczącym wiary katolickiej, dlatego wykładowcy Wydziału Teologicznego Sekcja w Tarnowie (UPJPII) inicjują funkcjonowanie internetowego poradnika katolika na portalu diecezji tarnowskiej (www.poradnik.diecezja.tarnow.pl). Będzie to forum, na którym można stawiać pytania, uzyskując na nie kompetentną odpowiedź, którą potem można wprowadzać w życie. Zachęcam do korzystania z tego narzędzia pogłębiania wiary i wiedzy teologicznej, a także do propagowania wiedzy służącej zbawieniu człowieka.

Niech wszystkim pracującym przy tworzeniu poradnika katolika i korzystającym z niego, towarzyszy radość z „postępowania według prawdy, zgodnie z przykazaniem, jakie otrzymaliśmy od Ojca” (2 J 4).

Tarnów, 2 marca 2015 r.

† Andrzej Jeż

BISKUP TARNOWSKI



* Źródło: www.diecezja.tarnow.pl

1

| Kościół bez kościoła ...

Dzielenie się Ewangelią ››
Dzielenie się Ewangelią (metoda grupowej pracy z Pismem Świętym)

1. Dzielenie się ewangelią (DE) przebiega w małych (3-8 osobowych) grupach.

2. Przedmiotem dzielenia się jest jeden, kilkunastowersowy fragment Pisma Świętego. Najczęściej jest to Ewangelia lub inna księga Nowego Testamentu. Ze Starego Testamentu (rzadziej używany) przydatne będą do tej metody zwłaszcza psalmy i księgi mądrościowe.

3. W miejscu spotkania ustawia się krąg krzeseł (wszyscy uczestnicy winni mieć dobry kontakt wzrokowy). Na stoliku bądź ławie można ustawić świecę, ozdobną księgę Pisma Świętego, figurkę Matki Bożej. Dekoracja winna być estetyczna i czysta. Gdy z jakiś racji jest to niemożliwe to lepiej, gdy jej nie ma wcale.

4. Schemat DE wygląda następująco:

a) modlitwa przygotowująca

b) głośne odczytanie fragmentu

c) słuchanie w ciszy głosu Boga

d) dzielenie się

e) modlitwa podsumowująca

5. Modlitwa przygotowująca, trwająca kilka minut, ma za swój cel wprowadzenie w charakter spotkania. Dobra modlitwa winna:

a) Wzbudzać wiarę w rzeczywistą, duchową obecność Jezusa Chrystusa pośród zebranej grupy (bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich – Mt 18, 20).

b) Tworzyć atmosferę słuchania Jezusa, tego co ma w danej chwili przez tekst Słowa Bożego do powiedzenia poszczególnym członkom grupy.

c) Otwierać na działanie Ducha Świętego, który uzdalnia do słuchania, przyjmowania i realizacji Bożego Słowa (…nikt /…/ nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: “Panem jest Jezus” – 1Kor 12,3b).

6. Modlitwa przygotowująca może mieć rozmaitą formę. Może być to modlitwa wg gotowego, przygotowanego wcześniej tekstu, śpiew odpowiednio dobranej pieśni, modlitwa spontaniczna całej grupy (uczestnicy spotkania po kolei, swobodnie wypowiadają swoje aktualne, osobiście sformułowane modlitwy), modlitwa równoczesna (uczestnicy modlą się spontanicznie, wszyscy głośno i razem); gdy grupa wprowadzona jest w modlitwę charyzmatyczną można w tym miejscu korzystać z daru języków.

7. Po modlitwie przygotowującej jeden z uczestników (rzadziej sam animator) odczytuje tekst. Nawet jeśli jest to ewangelia nie musi wstawać. Ważne by tekst był odczytany powoli, głośno, wyraźnie i ze zrozumieniem. Jeśli to konieczne czytający musi wcześniej zapoznać się z tekstem i przećwiczyć go. W czasie czytania uczestnicy słuchają a nie śledzą tekst w swoich egzemplarzach Pisma Świętego.

8. Po odczytaniu tekstu następuje kilka minut ciszy (dobrze jest to wyraźnie określić). W tym czasie każdy z uczestników w modlitewnej atmosferze wraca do usłyszanego tekstu. Czyta raz jeszcze (niekoniecznie całość) szukając miejsca, fragmentu (najczęściej jest to jeden – dwa wersety), które go szczególnie poruszają. To poruszenie może być bardzo różne – pozytywne jak i negatywne. Każde poruszenie jest ważne. Gdy uczestnik znajdzie odpowiedni fragment może zapytać co Bóg chce mu osobiście, konkretnie przez ten fragment powiedzieć, o czym Bóg chce pouczyć uczestnika, przed czym przestrzec, do czego zachęcić, co nakazać. Wsłuchuje się w głos sumienia, które może traktować jako głos Boga (sobór); mogą mu się przypomnieć rozmaite cenne myśli, słowa, pouczające wydarzenia. Jest to także łaska Boża, jej poruszenie.

9. Etap dzielenia:

a) Animator wyraźnie sygnalizuje koniec osobistego słuchania Bożego Słowa i przejście do etapu dzielenia się. Uczestnicy odkładają bądź zamykają Pismo Święte (zaznaczając fragment zakładką) i dzielą się swoimi odkryciami. Osoba, która aktualnie dzieli się swoimi odkryciami (tylko ona) może posługiwać się swoim Pismem Świętym (przeczytanie fragmentu, pomoc w zapamiętaniu myśli).

b) Bardzo ważna jest forma dzielenia się. Nie jest to kazanie (niech każdy z nas zapyta siebie…), nie jest to pouczanie (fragment ten znany jest jako tzw. credo korynckie i jest, zdaniem czołowych egzegetów, tekstem przedpawłowym…), nie jest to uogólnianie (my…, wszyscy ludzie…, cały świat…, każdy z nas…). Uczestnicy winni dzielić się tym co każdy z nich osobiście usłyszał w Bożym Słowie w stosunku do siebie, Wypowiadają się w pierwszej osobie liczby pojedynczej (ja…, osobiście…, dla mnie…, poznałem…, doświadczyłem…, odkryłem…, postanawiam…, chcę…).

c) Dzielić się należy w miarę krótko i konkretnie. Bardzo zniechęcają tasiemcowe, chaotyczne, “filozoficzne” wywody, które nic konkretnego nie wnoszą a blokują innych uczestników. Pamiętajmy jednak, że zawsze obowiązuje takt, cierpliwość i zrozumienie dla innych, także dla ich słabości. Większy nacisk należy kłaść na wcześniejsze uczenie metody niż późniejsze poprawianie.

d) Są trzy formy dzielenia się:

– odczytanie zdania, fragmentu. który odebrałem jako skierowany do mnie

– wypowiedzenie myśli, refleksji

– modlitwa osobista w oparciu o dany fragment

Te trzy formy mogą występować obok siebie na jednym spotkaniu.

e) W jednym i drugim przypadku ważne by uczestnik wyraźnie zasygnalizował koniec (kiwnięcie głowy, zamknięcie Pisma Świętego lub słowa – “amen”, “chwała Panu”, “skończyłem”, “to wszystko”).

f) dzielenie się wyklucza dyskusję, polemikę, krytykę. Każdy ma prawo do swojego własnego odkrywania Bożego Słowa. Odkrycia mogą być różne a każde z nich może być dobre i cenne. Unikajmy jakichkolwiek komentarzy i dopowiedzeń. Oczywiście w przypadku ewidentnych “herezji” i błędów (zazwyczaj niezawinionych) konieczna jest delikatna i pełna taktu interwencja animatora.

g) Warunkiem dzielenia się jest słuchanie. Animator winien więc pilnować, by w czasie dzielenia, ktoś nie przeglądał Pisma Świętego, nie bawił się świecą, nie rozmawiał. Pomaga w dzieleniu się, zachęca do niego, atmosfera skupienia, pełen zachęty “słuchający” wzrok spoczywający na mówiącym (bez “gapienia się”). Animator winien przypominać uczestnikom by mówili głośno i wyraźnie.

h) W grupach o większym doświadczeniu, dzielenie przebiega bez ustalonej kolejności (tak jest najlepiej). W grupach początkujących może być dobre ustalenie kolejności dzielenia się i rozpoczęcie od animatora. Można się dzielić zgodnie z ruchem wskazówek zegara, bądź w przeciwnym kierunku, zaczynać od najstarszego, albo od siedzącego naprzeciw animatora. Animator nie uprzedza, przed spotkaniem, o swoim systemie wyznaczania kolejności dzielenia. i/ Każdy uczestnik zachowuje pełną wolność. Nie musi zabrać głosu. Nie musi też tłumaczyć się dlaczego postanowił milczeć. Dobrze jednak, gdy powie grupie (przed spotkaniem, czy w czasie samego dzielenia), że nie będzie zabierał głosu. Pozwoli to uniknąć niepotrzebnego, niepewnego oczekiwania.

j) W czasie spotkania można zabierać głos więcej niż jeden raz, ale niech liczebnością wystąpień rządzi rozsądek.

10. Formy modlitwy podsumowującej spotkanie mogą być bardzo różne (patrz punkt 5). Treść modlitwy nawiązuje do dzielenia, podejmuje je w modlitwie przeproszenia, dziękczynienia, prośby lub uwielbienia. Modlitwa może skupiać się na jednym z tych rodzajów modlitwy, bądź obejmować wszystkie.

11. W zależności od zaangażowania grupy i jej liczebności, spotkanie winno trwać od 40 do 50 minut.

12. Powodzenie tej metody pracy z Pismem Świętym zależy bardzo od atmosfery szczerości i zaufania, która w grupie powinna panować.


Dzielenie się Ewangelią

1

Jak czytać i rozumieć Pismo Święte ››
Jak czytać i rozumieć Pismo Święte

Wstęp i instrukcja obsługi

Wędrując po górach trzymaj się szlaku i przewodnika. Masz wtedy bezpieczeństwo, najładniejsze widoki i pewność dotarcia do celu. Gdy wędrujesz przez Biblię też powinieneś mieć wytyczony szlak i przewodnika. Ta mała książeczka będzie wytyczać ci tropy i prowadzić za rękę w czasie lektury. Nie czytaj Biblii od początku do końca, od deski do deski. Przynajmniej nie od razu. Musisz mieć pewną strategię, którą daje ta książeczka.

Ta strategia zawiera się w czterech punktach:

1. Nić przewodnia

Zapraszamy Cię na początku do szybkiego „rajdu” przez całe Pismo Święte, przez najważniejsze osoby, epoki i wydarzenia. Nie będziesz ich poznawał dokładnie, tylko najistotniejsze rzeczy. W ten sposób zdobędziesz nić przewodnią – zarys całości. Poznasz scenografię i głównych aktorów. Z każdego rozdziału znajduj i czytaj tylko fragmenty dotyczące nici przewodniej.

2. Kręgosłup

Potem zamień nitkę na kręgosłup. Przejdź raz jeszcze przez całość Biblii, przez poznane już osoby, epoki i wydarzenia, powtarzając i rozwijając ich wątki. W ten sposób pierwotny szkic zostanie przypomniany i uzupełniony kolejnymi szczegółami. Wróć do każdego rozdziału – tym razem znajduj i czytaj tylko fragmenty dotyczące kręgosłupa.

3. Cegły

Dopiero teraz, mając już wyraźną perspektywę zacznij czytać księgę po księdze - jakby biorąc kolejne cegły i budując całość. Jednak nie od razu wszystkie cegły i nie w takiej kolejności w jakiej występują w Biblii. Rozdział „W jakim porządku czytać Pismo Święte?” podpowie ci kolejność.

4. Młyn

Na koniec zbuduj młyn. Wejdź w rytm codziennego czytania, które będzie ciągłym powtarzaniem (w rytmie roku lub dłuższego czasu) poszczególnych ksiąg w podanym układzie. Młyn się kręci i dostarcza mocy.

Czy Pismo Święte trzeba koniecznie rozumieć?

Na koniec istotna uwaga. Nie nastawiaj się, w sposób kategoryczny, na zrozumienie Pisma Świętego. Owszem, po to mamy rozum, by go używać. I zrozumienie Pisma Świętego jest ważne i pożyteczne, ale stokroć ważniejsze jest po prostu bycie ze Słowem. Gdy czytamy Biblię to doświadczamy mocy Słowa, nawet jeśli go do końca nie rozumiemy. Dlatego bądźmy wierni codziennemu czytaniu Biblii i nie zniechęcajmy się, nawet jeśli czegoś nie pojmujemy.


Sigla biblijne

Fragmenty Biblii oznaczane są tzw. siglami. Jest to pewien kod (np. Mt 5,1) wskazujący na księgę, rozdział i werset. Poznanie kilku zasad pozwoli ci bezbłędnie je odczytywać. Na początku zawsze znajdziesz skrót księgi. Na przykład Rdz oznacza Księgę Rodzaju, 1J oznacza Pierwszy List Jana W każdym zapewne wydaniu Biblii znajdziesz wykaz skrótów. Tu jednak podajemy je w kolejności alfabetycznej: ... otwórz plik PDF poniżej


Jak czytać i rozumieć Pismo Święte Sigla biblijne

1

Praktyczny kurs modlitwy ››
Praktyczny kurs modlitwy

Wstęp

Poniższy tekst „nauczy cię” metody modlitwy zwanej "lectio divina" (wymawiamy "lekcjo diwina"). To co poznasz jest bardzo uproszczoną wersją tej metody, choć zachowującą wszystkie jej istotne elementy. Metoda jest bardzo prosta, ale niezwykle owocna. Przekonasz się o tym jeśli nie tylko przeczytasz to rozważanie, ale zaczniesz stosować się do jej propozycji. Nie czytaj tego tekstu od razu całej. Raczej koncentruj się na zadaniach a do kolejnych rozdziałów wracaj co kilka dni.

Kilka uwag wstępnych

Na początek parę słów o "czasie i miejscu akcji" w formie odpowiedzi na kilka pytań.

Gdzie mam się modlić? Może to być każde miejsce, w którym znajdziesz choć odrobinę wyciszenia. Najczęściej będzie to twoje mieszkanie. Ile czasu mi to zabierze? Dlaczego zaraz zabierze? Traktuj to, proszę, raczej jako inwestycję, dzięki której resztę czynności w ciągu dnia wykonasz szybciej i lepiej (nie ma to jak duchowy fundament). Sama metoda, musi potrwać kilka chwil - przynajmniej kwadrans. Dobrze, jeśli potrwa to dłużej. Nie jest istotna pora dnia, ważne jest tylko, byśmy byli przytomni i w czasie modlitwy nie zasnęli. Dla jednych ten czas to wczesny ranek, dla innych środek nocy - tu nie ma reguły. Czy muszę klęczeć? Nie musisz. "Złota reguła" określająca jaka to ma być pozycja mówi: godna i wygodna. Można zatem w czasie tej modlitwy klęczeć, można siedzieć na małej ławeczce, można też zwyczajnie usiąść na wygodnym krześle.

Czy będzie mi potrzebny modlitewnik? I tak, i nie. Nie będzie potrzeby używania klasycznej książeczki do nabożeństwa, ale potrzebny będzie tekst Pisma Świętego - on będzie naszym "modlitewnikiem".


+ ZADANIE +

Weź swoją Biblię.

Znajdź fragment Mt 7,24-27 i przeczytaj go. Jest to fragment Ewangelii Mateusza (pierwsza księga w Nowym Testamencie), siódmy rozdział (przed przecinkiem to zawsze rozdział), wersety od 24 do 27 (po przecinku to zawsze wersety).

Istota metody

Mam nadzieję, że nie przeszedł ci jeszcze apetyt na modlitwę metodą "lectio divina"?

Przejdźmy od razu do tego co chciałbym Ci powiedzieć. Istotą tej metody jest jej podział na:

1. czytanie (lectio),

2. medytację (meditatio),

3. modlitwę (oratio).

Całość poprzedź chwilą wyciszenia, skupienia, prośbą skierowaną do Ducha Świętego o dobre owoce. Na zakończenie podziękuj Bogu oraz dokonaj refleksji nad swoją modlitwą - jak się czułeś, co było dobre w tej modlitwie, a co należałoby w niej poprawić w przyszłości.

Teraz kilka słów na temat każdego z istotnych punktów modlitwy. Czytaj - Lectio (wym. lekcjo) Na czytanie (lectio) wybierz dłuższy fragment tekstu – przynajmniej jeden rozdział. Nie zakładaj, że przeczytasz go w całości. Może się zdarzyć, że już pierwszy werset będzie tym fragmentem, nad którym powinieneś zatrzymać się dłużej. Może też być tak, że czytać będziesz dobrych kilka minut. W czytaniu chodzi bowiem o znalezienie takiego fragmentu (zwykle będzie to jeden werset), który cię poruszy. To poruszenie może mieć bardzo różny charakter. Może to być ciekawość, niezrozumienie, pociecha, piękno, niepokój. Poruszenie potraktuj jako sygnał od Boga, że ten werset jest dla ciebie ważny. Znalezienie takiego tekstu jest też znakiem, że kończy się etap "lectio". Powtarzaj - Meditatio (wym. meditacjo) Pierwotne, łacińskie znaczenie tego słowa to "powtarzanie". W tej części skoncentruj się tylko na znalezionym urywku. Czytaj go wielokrotnie - raz, drugi, trzeci, czwarty, piąty... - powoli, jakby smakując - całość wersetu lub jego fragmenty. Czytając możesz akcentować różne części i wyrazy wersetu. Wielokrotne czytanie sprawi zapewne, że nauczysz się wersetu na pamięć. I bardzo dobrze. Możesz wtedy powtarzać go z pamięci raz, drugi, trzeci, czwarty, piąty...

Przy tej medytacji angażuj nie tylko swój rozum (intelektualne zrozumienie), ale także i twoje serce.

Mów, módl się - Oratio (wym. oracjo) Na pewnym etapie medytacji zamienia się ona w modlitwę. Będzie miała spontaniczny charakter. Czasami będzie to bardziej twoja aktywność, ale możesz też być "porwany" przez Boże natchnienie. Wtedy modlitwa stanie się bardziej działaniem Boga w tobie niż twoim działaniem. Trudno przewidzieć, co przyniesie modlitwa, jaki dokładnie charakter i kierunek przybierze. Może to być zarówno przebłaganie, prośba jak też dziękczynienie i uwielbienie. Najprostsza definicja modlitwy to "rozmowa z Bogiem". Zatem, na tym etapie, po prostu z Nim rozmawiaj.


+ ZADANIE +

Przeczytaj opis metody raz jeszcze i... po prostu pomódl się w ten sposób. Rób to przez kilka dni.

Pamiętaj:

1. czytaj tak długo (LECTIO) aż cię coś poruszy,

2. nad tym, co cię porusza zatrzymaj się i powtarzaj (MEDITATIO) tak długo aż ci zapadnie w myśl i serce,

3. zacznij się modlić (ORATIO), rozmawiać o tym wszystkim z Bogiem.

Proponuję byś na początek wziął piętnasty (i następne) rozdział Ewangelii Jana (to czwarta księga w Nowym Testamencie). Traktuje on o Twoim zjednoczeniu z Chrystusem - tak jak winna latorośl wszczepiona jest w winny krzew.

Kilka dopowiedzeń

Jestem ogromnie ciekaw, jak ci wyszło Masz za sobą pierwszą próbę modlitwy metodą "lectio divina"? Dzisiaj kilka dopowiedzeń, których nie podałem wcześniej, by nie zaciemniać sprawy. Nie ma żadnych reguł ile czasu ma trwać każdy z punktów metody. Nie ma też reguły ile czasu ma trwać całość. Oznacza to, że po zakończeniu cyklu, jeśli starcza ci czasu, możesz go powtórzyć. Kontynuujesz wtedy czytanie do momentu znalezienia kolejnego wersetu, następuje kolejna medytacja i kolejna modlitwa. Jeszcze raz powtórzę: długość trwania jednego cyklu jest sprawą bardzo indywidualną. Jeden człowiek może być cholerykiem, inny natomiast flegmatykiem, każdy będzie potrzebować innego czasu – to jasne. W czasie kwadransa można zmieścić zarówno jeden jak i trzy cykle. Ważne tylko, by na każdym etapie podchodzić do sprawy z należytą uwagą i rzetelnością.


+ ZADANIE +

Czytaj dalej Ewangelię Jana lub rozpocznij lekturę Pierwszego Listu Jana. Korzystaj oczywiście z poznanej metody. Czytając, pamiętaj o wierności metodzie. Nie chodzi o jak najszybsze przeczytanie tej księgi - przeciwnie - czytaj wolno i "delektuj się" tym słowem. Staraj się być wierny codziennej modlitwie. Módl się tak każdego dnia. Poprzez metodę, którą poznałeś możesz przygotować się do niedzielnej Eucharystii. Na stronie Mateusza http://mateusz.pl/czytania/ znajdziesz zawsze bieżące czytania liturgiczne.

Dla zniechęconych

Tę lekcję dedykuję szczególnie tym, którzy cierpią na rozproszenia, którzy załamują się, że nic im nie wychodzi, nic nie zapamiętują, nic nie wynoszą z medytacji... Dawno temu, w Egipcie, żył mądry pustelnik. Miał wielu uczniów, jeden z nich przyszedł kiedyś do swojego mistrza i skarżył się: "Chcę czytać Biblię, i czytam ją, ale nic z tego nie rozumiem, nic nie zapamiętuję, nic nie wynoszę. Przestanę medytować, jestem zniechęcony, odchodzę." Mistrz nie odpowiedział od razu. Kazał uczniowi wziąć stary wiklinowy koszyk, pójść z nim do Nilu i przynieść w nim trochę wody. Uczeń zdziwił się mocno, ale wypełnił polecenie. Poszedł nad Nil, zanurzył w nim koszyk i przyniósł go do mistrza. Oczywiście koszyk był pusty. Mistrz jednak kazał powtórzyć czynność drugi raz i trzeci, i czwarty, i piąty. Dopiero po piątym razie powiedział: "Wysyłałem cię po wodę, czerpałeś dziurawym koszykiem wody Nilu i nic nie przynosiłeś - to prawda. Popatrz jednak na koszyk. Był brudny! Teraz jest czysty i lśniący. Sprawiła to ta woda, którą czerpałeś. Nie zatrzymałeś jej, ale ona dała koszykowi oczyszczenie." Tak samo jest z naszą medytacją. Najważniejsza jest w niej wierność. Nie wszystko będziesz w stanie pojąć. Nie wszystko zapamiętasz. ZAWSZE jednak medytacja da ci OCZYSZCZENIE. TRWAJ w niej. Wiesz już co robić, gdy nic nie pamiętasz? ROBIĆ TO DALEJ!!!


+ ZADANIE +

A jakie może być? Czytaj i medytuj dalej! Przekaż innym Jeśli skorzystałeś z tej metody i doceniasz jej wartość to pomóż w dotarciu z nią do innych. Zaproponuj im tę książeczkę (albo podaruj) lub wskaż im miejsce w Internecie, gdzie z tych treści mogą skorzystać w wirtualny sposób.


+ ZADANIE +

Czytaj i medytuj dalej! I zdobywaj innych dla tej formy modlitwy.


Praktyczny kurs modlitwy

1



powrót do góry


Msze święte: niedziela i święta nakazane: 7:00 , 9:00 , 11:00   pozostałe święta: 7:00 , 9:00 , 18:00   ogólnie w dni powszednie: 7:00 - poniedziałek, wtorek, czwartek i sobota   |   18:00 - środa i piątek    - Porządek nabożeństw w ciągu roku, w razie potrzeby, może ulec zmianie - ewentualne bieżące zmiany w dziale: Ogłoszenia Duszpasterskie ››     Spowiedź: codziennie 30 min. przed nabożeństwem     Kancelaria Parafialna: dni powszednie po nabożeństwie     Sakrament Chrztu: II niedziela miesiąca - Msza św. o godz. 11:00     Sakrament Namaszczenia Chorych: w nagłych przypadkach o każdej porze dnia lub nocy     Odpust Parafialny: I niedziela Października

  strona główna   ››     Parafia św. Franciszka z Asyżu     33-333 Cieniawa 198     tel. + 48 18 445 17 13     ‹‹   kontakt e-mail